Гул гуфт : агарчӣ абри сдгоҳми шаст

گل گفت: اگرچه ابر صدگاهم شُست

Он дасти ҳамеи зи умри кӯтоҳами шаст

آن دست همی ز عمر کوتاهم شُست

Булбул бар гули азин сухан зор гирист

بلبل بر گل ازین سخن زار گریست

Яъне ҳамаи рӯзи хӯн ба хӯн хоҳам шаст

یعنی همه روز خون به خون خواهم شُست