Гул гуфт : чу нест ҳафтҳои рӯй нишаст

گل گفت: چو نیست هفتهای روی نشست

Аз кам умрии пушт умедам бишикаст

از کم عمری پشت امیدم بشکست

Ҳар чанд чу оташами бад-ӣни сиробӣ

هر چند چو آتشم بدین سیرآبی

Бар хок фитода мерӯм бод ба даст

بر خاک فتاده میروم باد به دست