Ғунча ки чу писта лаб шавад хандонаш

غنچه که چو پسته لب شود خندانش

Аз кам умрӣ бар лабаш омад ҷонаш

از کم عمری بر لبش آمد جانش

Чун нест ба ҷуз нест шудани дирамонаш

چون نیست به جز نیست شدن درمانش

Хӯни мибчкд ба дард аз пайконаш

خون میبچکد به درد از پیکانش