Дӯши он бути мастам ба талаби омада буд

دوش آن بت مستم به طلب آمده بود

Шаб хуш мекард он ки ба шаби омада буд

شب خوش میکرد آن که به شب آمده بود

Чаҳ суд ки чун субҳ висолаш бидамед

چه سود که چون صبح وصالش بدمید

Ҷонам ба видоъи тан ба лаби омада буд

جانم به وداع تن به لب آمده بود