Дӯш омад ва гуфт : чанд ҷонати сӯзам

دوش آمد و گفت: چند جانت سوزم

Вақтаст ки имшабяти ҷони афрӯзам

وقت است که امشبیت جان افروزم

Дардо ки ҳануз дар даҳан дошт сухан

دردا که هنوز در دهن داشت سخن

Худ субҳи баромад ва фурӯ шуд рӯзам

خود صبح برآمد و فرو شد روزم