Дар ашки худ аз фурқати он ёр ки буд

در اشک خود از فرقت آن یار که بود

Ғарқа шудам аз гиря бисёр ки буд

غرقه شدم از گریهٔ بسیار که بود

Чун кори ман сӯхтаи дил сӯхтан аст

چون کار من سوخته دل سوختن است

Бо сари барадам чу шамъ ҳар кор ки буд

با سر بردم چو شمع هر کار که بود