Ҷон бар гиреҳи зулф ту омӯхта гир

جان بر گرهِ زلفِ تو آموخته گیر

Бе рӯй ту чашм аз ду ҷаҳони дӯхтаи гир

بی روی تو چشم از دو جهان دوخته گیر

Дилро ки чу парвона ба пой афтодаст

دل را که چو پروانه به پای افتادست

Чун шамъ агар басар барам сӯхтаи гир

چون شمع اگر بسر برم سوخته گیر