эй он ки дили зиндаи ту мард аз ту

ای آن که دل زندهٔ تو مُرد از تو

Нохӯрдаи зи софи ишқи як дард аз ту

ناخورده ز صافِ عشق یک دُرد از تو

Умрӣаст ки илм шамъ меомӯзӣ

عمری است که علمِ شمع میآموزی

Чаҳ суд ки парвонаи сабақи барад аз ту

چه سود که پروانه سبق بُرد از تو