Баси шаб ки чу шамъ бо саҳар бояд барад

بس شب که چو شمع با سحر باید بُرد

Дар ҳар нафасии сӯз дигар бояд барад

در هر نفسی سوزِ دگر باید بُرد

Умрӣ ки бадв чу шамъ умедӣ нест

عمری که بدو چو شمع امیدی نیست

Ҳам бар сари пой май басар бояд барад

هم بر سر پای می بسر باید بُرد