Шамъӣ ки зи сӯзи хеш бар худ бигирист

شمعی که ز سوز خویش بر خود بگریست

Ин ханда ба сар бариданаш борӣ чист

این خنده به سر بریدنش باری چیست

Дар ишқ чу шамъ мурда мебояд зист

در عشق چو شمعِ مرده میباید زیست

Пас дар ҳамаи кас чу шамъ равшан нагирист

پس در همه کس چو شمع روشن نگریست