Шамъ омад ва гуфт : ҳар дами оташ беш аст

شمع آمد و گفت: هر دم آتش بیش است

Вомшби танам аз гиря ба рӯз хеш аст

وامشب تنم از گریه به روز خویش است

Гар мигрим ба зорӣ зор равост

گر میگریم به زاری زار رواست

То ғусл кунам ки куштанам дар пеш аст

تا غسل کنم که کشتنم در پیش است