Шамъ омад ва гуфт : шахсами оғишта ки буд

شمع آمد و گفت: شخصم آغشته که بود

Буд эй аҷаб аз оташи саргашта ки буд

بود ای عجب از آتش سرگشته که بود

Бо оташи саркашам агар будӣ тоб

با آتش سرکشم اگر بودی تاب

Бозам нашудӣ зи тоби ин ришта ки буд

بازم نشدی ز تاب این رشته که بود