Шамъ омад ва гуфт : бо чунин кори дурушт

شمع آمد و گفت: با چنین کار درشت

Токӣ дорам ниҳода бар лаби ангушт

تاکی دارم نهاده بر لب انگشت

Онро ки ба оташаст зинда ки бсухт

آن را که به آتش است زنده که بسوخت

Ва он рака ба бодӣ битавон кишт ки кишт

و آن راکه به بادی بتوان کشت که کشت