Шамъ омад ва гуфт : куштаи айёмам

شمع آمد و گفت: کشتهٔ ایامم

Саргаштаи рӯзгори нофарҷомам

سرگشتهٔ روزگارِ نافرجامم

Бо он ки бурӣдаанд сад бори серум

با آن که بریدهاند صد بار سرم

Ширинӣ ангабин нарафт аз комам

شیرینی انگبین نرفت از کامم