Чун санги вуҷӯд лаъл шуд конам ро

چون سنگ وجود لعل شد کانم را

Дар мибинми қатраи боронам ро

در میبینم قطرهٔ بارانم را

Бархест дилами чунон ки нанишинад боз

برخاست دلم چنان که ننشیند باز

Аз бас ки фурӯи нишондами ҷонам ро

از بس که فرو نشاندم جانم را