Пеш зулқарнайн шуд мардии дижам

پیش ذوالقرنین شد مردی دژم

Сими хост аз шоҳи олами як дирам

سیم خواست از شاه عالم یک درم

Шоҳ кон башнавад гуфт эй бе хабар

شاه کان بشنود گفت ای بی خبر

Аз чу ман шоҳӣ ки хоҳад ин қадар

از چو من شاهی که خواهد این قدر

Гуфт пас шаҳрии даҳу ганҷии маро

گفت پس شهری ده و گنجی مرا

То бароед кор бе ранҷии маро

تا براید کار بی رنجی مرا

Гуфт чандинии бшоаҳ чин диҳанд

گفت چندینی بشاه چین دهند

Ту ки бошӣ то туро чандин диҳанд

تو که باشی تا ترا چندین دهند

Солики саргашта чун ӣнҷо расед

سالک سرگشته چون اینجا رسید

Рахти ҳиммат ҳарчӣ бад ӣнҷо кашид

رخت همت هرچه بد اینجا کشید

Рӯй аз пас рафтанаш мумкин набӯд

روی از پس رفتنش ممکن نبود

Вари з пас мерафт дил сокин набӯд

ور ز پس میرفت دل ساکن نبود

Раҳи бпишони бурданаш имкон надошт

ره بپیشان بردنش امکان نداشت

Зонка ҳеҷ ин раҳ срўпоён надошт

زانکه هیچ این ره سروپایان نداشت

Дид олами олам аз хӯни мавҷи зан

دید عالم عالم از خون موج زن

Гоҳи аршу гоҳи гардуни мавҷи зан

گاه عرش و گاه گردون موج زن

Сад ҳазорон олами пари шӯр буд

صد هزاران عالم پر شور بود

Ҷои зории бад на ҷои зӯр буд

جای زاری بد نه جای زور بود

Лоҷарами анбон зорӣ барграфт

لاجرم انبان زاری برگرفت

Дар бадар безӯр зорӣ даргирифт

در بدر بی زور زاری درگرفت

Хештанро руста дид аввали зи банд

خویشتن را رسته دید اول ز بند

Лоҷарам бар шуд барин дӯди баланд

لاجرم بر شد برین دود بلند

Пар шуд аз пиндори всўдо дар гирифт

پر شد از پندار وسودا در گرفت

Зон бад-ӣни зӯдии з боло даргирифт

زان بدین زودی ز بالا درگرفت

Аввали оғозии ниҳод аз Ҷабраил

اول آغازی نهاد از جبرئیل

Садақа меҷуст ӯ чу абноءи алсбил

صدقه میجست او چو ابناء السبیل

Дар бадар мерафт то поёни кор

در بدر میرفت تا پایان کار

Бишинав акнӯн қисса аз пишони кор

بشنو اکنون قصه از پیشان کار