Солики содиқи дами некӯи сиришт

سالک صادق‌دَم ِ نیکو‌سرشت

Омад аз сидқи талаби пеши биҳишт

آمد از صدق طلب پیش بهشت

Гуфт эй хилвати саро ӣ дӯстон

گفت ای خلوت‌سرا‌ی دوستان

Пой то сари бӯстон дар бӯстон

پای تا سر بوستان در بوستان

Хоки рўби кӯии ту боғи Ирам

خاک‌روب کوی تو باغ ارم

Ташнаи як қатраи ту ҷоми ҷам

تشنهٔ یک قطرهٔ تو جام جم

Оби ҳайвон хок бошад бар дарат

آب حیوان خاک باشد بر درت

Ним мурдаи зи иштиёқи кавсари т

نیم مرده ز اشتیاق کوثر‌ت

Ҷумлаи тани рӯҳу райҳонии ҳама

جملهٔ تن روح و ریحانی همه

Ҷони олами олами ҷонии ҳама

جان عالم عالم جانی همه

Осиёи чархи саргардони туро

آسیای چرخ سرگردان ترا

Боғбонии хозину ризвони туро

باغبانی خازن و رضوان ترا

Олимии ҳурону ғулмони нақди ту

عالمی حوران و غلمان نقد تو

Ҷумларо дил бар вафои ақди ту

جمله را دل بر وفای عقد تو

Ончии ҳаргиз одамӣ нашунида аст

آنچه هرگز آدمی نشنیده است

На касе донистаи вена дида аст

نه کسی دانسته ونه دیده است

Он нишон дар соя ту ме диҳанд

آن نشان در سایهٔ تو می‌دهند

Нур аз сармоя ту ме диҳанд

نور از سرمایهٔ تو می‌دهند

Тӯтии ҷони толиби маънии ту

طوطی جان طالب معنی تو

То абади тӯбои ?ла аз тӯбои ту

تا ابد طوبی له از طوبی تو

Дори ҳайвонии сарои зиндагӣ

دار حیوانی سرای زندگی

Зарраи зарра аз ту ҷои зиндагӣ

ذره ذره از تو جای زندگی

Ҳркҷои сиррии сет дар ҳар ду ҷаҳон

هرکجا سری‌ست در هر دو جهان

Ҳаст дар ҳар зарраи ту беш аз он

هست در هر ذرهٔ تو بیش از آن

Мурғи бирёнат чу хӯрдӣ зинда шуд

مرغ بریانت چو خوردی زنده شد

Лоҷарам чун зинда шуд паранда шуд

لاجرم چون زنده شد پرنده شد

Чун майу шеру асали дории равон

چون می و شیر و عسل داری روان

Об дар ҷӯии ту байнами ин замон

آب در جوی تو بینم این زمان

Ин ҳамаи зинат ки аз тоъат турост

این همه زینت که از طاعت تراست

Венаи ҳамаи иззат ки ҳар соъат турост

وین همه عزت که هر ساعت تراست

Май туонегар маро дармон кунӣ ?

می‌توانی گر مرا درمان کنی‌؟

Кори ҷони дардманд осон кунӣ ?

کار جان دردمند آسان کنی‌؟

Шуд биҳишт аз қавли солик бе қарор

شد بهشت از قول سالک بی‌قرار

Баркашид аз синаи оҳии мшкбор

برکشید از سینه آهی مشکبار

Гуфт эй ҷӯяндаи зебои сиришт

گفت ای جویندهٔ زیبا سرشت

Ман биҳиштам ончӣ дидам аз биҳишт

من بهشتم آنچه دیدم از بهشت

То ба кӣ бинии ту зебои шамъ ?

تا به کی بینی تو زیبایی شمع‌؟

наменабинӣ сӯзу танҳои шамъ ?

می‌نبینی سوز و تنهایی شمع‌؟

Ман чу дар дардам , марои дармон чаҳ суд ?

من چو در دردم‌، مرا درمان چه سود‌؟

Рӯҳ чун май сўздм , райҳон чаҳ суд ?

روح چون می‌سوزدم‌، ریحان چه سود‌؟

Ғайб хоҳам , сар ба ғайрим ме диҳад

غیب خواهم‌، سر به غیرم می‌دهد

Ишқ хоҳам , лаҳм тайрам ме диҳад

عشق خواهم‌، لحم طیرم می‌دهد

Гуҳи зи ҷӯй май харобами монда

گه ز جوی می خرابم مانده

Гуҳи зи ширии масти хобами монда

گه ز شیری مست خوابم مانده

Тифлро дар хоб аз ширӣ кунанд

طفل را در خواب از شیری کنند

Мастро аз хамр тадбирӣ кунанд

مست را از خمر تدبیری کنند

Бештари асҳобам аблаҳ омаданд

بیشتر اصحابم ابله آمدند

Аҳли дайн аз ман муназзаҳ омаданд

اهل دین از من منزه آمدند

Силсилаи созанди рӯ ё рӯй ман

سلسله سازند رو‌یا‌روی من

То кашанди аҳли дилиро сӯии ман

تا کشند اهل دلی را سوی من

Нестам фии алҷмлаҳи ҷузи дори ассалом

نیستم فی‌الجمله جز دار‌السلام

Гар расад салмон ба ман инам тамом

گر رسد سلمان به من اینم تمام

Ҳаркии пеши ман фурӯд оварад сар

هرکه پیش من فرود‌ آورد سر

Луқма аввал диҳандаш аз ҷигар

لقمهٔ اول دهندش از جگر

Бори аввали кӯза дар дардӣ зананд

بار اول کوزه در دردی زنند

То ҷигари хорони дам хурдӣ зананд

تا جگر خواران دم خردی زنند

Онкӣ аз ман роҳ зад як гандумаш

آنکه از من راه زد یک گندمش

Ҳаст сесад соли неши каждумаш

هست سیصد سال نیش کژدمش

Солко аз ман чаҳ май ҷӯӣ ? бирав

سالکا از من چه می‌جویی‌؟ برو

Ман надонам то чаҳ май гӯйӣ , бирав

من ندانم تا چه می‌گویی‌، برو

Солик омад пеши пери неки ном

سالک آمد پیش پیر نیک‌نام

Ҳоли худ бргФти пеш ӯ тамом

حال خود برگفت پیش او تمام

Пер гуфташ ҳаст фирдавси мунир

پیر گفتش هست فردوس منیر

Арсаи даъвати сарои дору гир

عرصهٔ دعوت سرای دار و گیر

Дар биҳиштаст офтоби лоязол

در بهشت است آفتاب لایزال

Яъне аз ҳазрати таҷаллии ҷамол

یعنی از حضرت تجلی جمال

Ҳаркии ӣнҷо ошноӣ ёфт ӯ

هرکه اینجا آشنایی یافت او

Зон таҷаллӣ равшаноӣ ёфт ӯ

زان تجلی روشنایی یافت او