Гарм шуд як рӯзи шайхи боязид
گرم شد یک روز شیخ بایزید
Гуфт агар хоҳад худованди Маҷид
گفت اگر خواهد خداوند مجید
Муддати ҳафтод солимро шумор
مدت هفتاد سالم را شمار
Ман азу хоҳам шумори даҳ ҳазор
من ازو خواهم شمار ده هزار
Зонка солии даҳ ҳазор сет аз адад
زانکه سالی ده هزارست از عدد
То « аласти рбкм » гуфта сети аҳад
تا «الست ربکم» گفتهست احد
Ҷумларо дар шӯр оварад аз аласт
جمله را در شور آورد از الست
Ваз « балӣ » шани ҷузи балои номад ба даст
وز «بلی»شان جز بلا نامد بهدست
Ҳар балои кон дар замину осмони сет
هر بلا کان در زمین و آسمانست
Аз балии гуфтани нишони дӯстони сет
از بلی گفتن نشان دوستانست
Баъд аз он гуфто ки меояд хитоб
بعد از آن گفتا که میآید خطاب
Кин сухан чун гуфта шуд бишинав ҷавоб
کاین سخن چون گفته شد بشنو جواب
Ҳафт андомат кунам рӯзи шумор
هفت اندامت کنم روز شمار
Ҷузви ҷузву зарраи зарра чун ғубор
جزو جزو و ذره ذره چون غبار
Пас ба ҳар як зарраи дидори ти даҳум
پس بههر یک ذره دیدارت دهم
Дар хур ҳар дидаи борати даҳум
در خور هر دیدهٔ بارت دهم
Даҳ ҳазорон соларо нақди шумор
ده هزاران ساله را نقد شمار
Гӯямат инак ниҳодам дар канор
گویمت اینک نهادم در کنار
То ба ҳар як зарра корӣ ме кунӣ
تا بههر یک ذره کاری میکنی
Ин чунин кунгар шуморӣ ме кунӣ
این چنین کن گر شماری میکنی
Ҳаркиро он офтоб ӣнҷо битофт
هرکهرا آن آفتاب اینجا بتافت
Ончии онҷои ваъда буд ӣнҷои бёФт
آنچه آنجا وعده بود اینجا بیافت