Раҳбарӣ будаст алҳақ раҳнамоӣ

رهبری بودست الحق رهنمای

Миҳмонии хости як рӯз аз худоӣ

میهمانی خواست یک روز از خدای

Гуфт дар сараши худованди ҷаҳон

گفت در سرش خداوند جهان

Коедат фардои пгаҳи як миҳмон

کایدت فردا پگه یک میهمان

Рӯзи дигари марди кор оғоз кард

روز دیگر مرد کار آغاز کرد

Ҳарчӣ бояд миҳмонро соз кард

هرچه باید میهمان را ساز کرد

Баъд аз он мекард ҳар сўӣии нигоҳ

بعد از آن میکرد هر سوئی نگاه

Пеш даромад сегӣ оҷизи зи роҳ

پیش درآمد سگی عاجز ز راه

Марди он сагро баранд аз пеши хор

مرد آن سگ را براند از پیش خوار

Ҳамчунон мебуд дил дар интизор

همچنان میبود دل در انتظار

То магари он миҳмон зоҳир шавад

تا مگر آن میهمان ظاهر شود

Ҳадяи ҳақи зӯдтар ҳозир шавад

هدیهٔ حق زودتر حاضر شود

Кас нагашт албата аз роҳи ошкор

کس نگشت البته از راه آشکار

Мизўон дар хоб шуд аз изтирор

میزوان در خواب شد از اضطرار

Ҳақ хитобаш кард к-эии ҳайрони хеш

حق خطابش کرد کای حیران خویش

Чун фиристодам сегиро зон хеш

چون فرستادم سگی را زان خویش

То ту меҳмон доряш кардяш давр

تا تو مهمان داریش کردیش دور

То гурусна рафт аз пешати нФўр

تا گرسنه رفت از پیشت نفور

Мард чун бедор шуд саргашта шуд

مرد چون بیدار شد سرگشته شد

Дар миёни ашку хӯн оғишта шуд

در میان اشک و خون آغشته شد

Медавид аз ҳар сўӣӣ ва мешитофт

میدوید از هر سوئی و میشتافت

Оқибат дар гӯшаи сагро бёФт

عاقبت در گوشهٔ سگ را بیافت

Пеш ӯ рафту басӣ зоряш кард

پیش او رفت و بسی زاریش کرد

Узри хосту азм дилдоряш кард

عذر خواست و عزم دلداریش کرد

Саг зФон бикшод ва гуфт эй марди роҳ

سگ زفان بگشاد و گفت ای مرد راه

Миҳмон мехоҳӣ аз ҳақи дидаи хоҳ

میهمان میخواهی از حق دیده خواه

Инки аз ҳақи миҳмони мибоидт

اینکه از حق میهمان میبایدت

Дида дар хуртар аз он мибоидт

دیده در خورتر از آن میبایدت

Зонкагар як зарра дидорат диҳанд

زانکه گر یک ذره دیدارت دهند

Сад ҳазорон сола миқдорат диҳанд

صد هزاران ساله مقدارت دهند

Гар надории дида аз ҳақи дидаи хоҳ

گر نداری دیده از حق دیده خواه

Зонка натавонӣ шудан бе дидаи роҳ

زانکه نتوانی شدن بی دیده راه