Гуфт Маҳмӯду Аёзи симбр

گفت محمود و ایاز سیمبر

Фахр карданд эй аҷаб бо икдгр

فخر کردند ای عجب با یکدگر

Гуфт Маҳмӯд аз сари ръноиӣӣ

گفت محمود از سر رعنایئی

Кист чун ман дар ҷаҳони ороиӣӣ

کیست چون من در جهان آرایئی

Санаду ҳинду тарку рӯм он манаст

سند و هند و ترک و روم آن منست

Ҳафтсад хусрав бФрмон манаст

هفتصد خسرو بفرمان منست

Лашгару пели маро андоза нест

لشگر و پیل مرا اندازه نیست

Ҳеҷ султонро чунин овоза нест

هیچ سلطان را چنین آوازه نیست

Дар замон бурҷаст Аёзи неки ном

در زمان برجست ایاز نیک نام

Боз пас мерафт то ҳафтод гом

باز پس میرفت تا هفتاد گام

Гуфт дорам як сухан бо шаҳриёр

گفت دارم یک سخن با شهریار

Ҳаст дастурии шаҳаш гуфто биор

هست دستوری شهش گفتا بیار

Гуфт агар дории ҷаҳони пари сафи шикан

گفت اگر داری جهان پر صف شکن

Лек Маҳмӯдии надории ҳамчуи ман

لیک محمودی نداری همچو من

Гар туро ҳар дўҷҳони пари кас буд

گر ترا هر دوجهان پر کس بود

Ин чаҳ ман дорам маро май бас буд

این چه من دارم مرا می بس بود

Гар таҷаллӣ ҷамолат орзӯаст

گر تجلی جمالت آرزوست

Пой то сари дидаи шӯ дар пеши дӯст

پای تا سر دیده شو در پیش دوست

То бидон ҳар дида дар доруссалом

تا بدان هر دیده در دارالسلام

То абад дидор бахшандат мудом

تا ابد دیدار بخشندت مدام

Дида биност ҷонро зоди роҳ

دیدهٔ بیناست جان را زاد راه

Аз худои хеши доими дидаи хоҳ

از خدای خویش دایم دیده خواه