Бўсъиди мҳнаҳ қабзӣ дошт сахт

بوسعید مهنه قبضی داشت سخت

Ходимиро гуфт зуд эй некбахт

خادمی را گفت زود ای نیکبخت

Сахт бе хешами дамӣ бо хешами ор

سخت بی‌خویشم دمی با خویشم آر

Ҳаркиро бинии буруни шӯи пешами ор

هرکه را بینی برون شو پیشم آر

То сухан гуяд з ҳар ҷонии маро

تا سخن گوید ز هر جانی مرا

Роҳ бигушоед магар ҷое маро

راه بگشاید مگر جایی مرا

Рафт ходим дид габрӣ хондаш

رفت خادم دید گبری خواندش

Пеш шайх оварадашу бншондш

پیش شیخ آوردش و بنشاندش

Шайх гуфташ ҳоли хешами бозгуӣ

شیخ گفتش حال خویشم بازگوی

Нақди вақти хеши пешами бозгуӣ

نقد وقت خویش پیشم بازگوی

Габр гуфташ эй эмом ҳар яке

گبر گفتش ای امام هر یکی

Дар вуҷӯд омад марои даии кӯдакӣ

در وجود آمد مرا دی کودکی

Кардамаш ман номи ҷовидони зиёд

کردمش من نام جاویدان زیاد

Дӯши марду шайхи ҷовидони зиёд

دوش مرد و شیخ جاویدان زیاد