Солики султони дили дарвеши зод

سالک سلطان دل درویش زاد

Бо сиррии пар хок омад пеши бод

با سری پر خاک آمد پیش باد

Гуфт эй ҷонпарвар халқи омада

گفت ای جان پرور خلق آمده

Ҳамдаму пайвастаи ҳалқи омада

همدم و پیوستهٔ حلق آمده

Ҳаркии умрӣ Комрон дорад зтст

هرکه عمری کامران دارد زتست

Зиндагии ҳарки ҷон дорад зи тест

زندگی هرکه جان دارد ز تست

Раҳи басӯии ҷон бҳрмт мебарӣ

ره بسوی جان بحرمت میبری

Нур меоре ва зулмат мебарӣ

نور میآری و ظلمت میبری

Рафту рўби саҳни ҷонҳо ҳам зи тест

رفت و روب صحن جانها هم ز تست

Гуфту гӯй дар забонҳо ҳам зи тест

گفت و گوی در زبانها هم ز تست

Оташи афрӯзи ҷавонии ҳам тўӣӣ

آتش افروز جوانی هم توئی

Мояи бахши зиндагонии ҳам тўӣӣ

مایه بخش زندگانی هم توئی

Ту сулаймонро бболои барда

تو سلیمان را ببالا بردهٔ

Тахт ӯ шрқоу ғрбои барда

تخت او شرقاً و غرباً بردهٔ

Одёнро ту з бен барканда

عادیان را تو ز بن برکندهٔ

Сарнигӯн карда бхоки афканда

سرنگون کرده بخاک افکندهٔ

Ҳам туро лутфаст ва ҳам қӯти басӣ

هم ترا لطفست و هم قوت بسی

Қӯтами даҳ пас блтФм кун касе

قوتم ده پس بلطفم کن کسی

Ту басӣ гардӣда гирди ҷаҳон

تو بسی گردیدهٔ گرد جهان

Буии ҷононми бҷони ман расон

بوی جانانم بجان من رسان

Чун зи солики боди ин посух шунид

چون ز سالک باد این پاسخ شنید

Зини дареғаши бод сард омад падед

زین دریغش باد سرد آمد پدید

Гуфт ман худ бар сар поем мудом

گفت من خود بر سر پایم مدام

Зини мусӣбат бод паймоем мудом

زین مصیبت باد پیمایم مدام

Хок бар сар дораму бодии бадаст

خاک بر سر دارم و بادی بدست

Аз ғам ин нест як ҷоем нишаст

از غم این نیست یک جایم نشست

Дар бадари мигрдму миҷўимш

در بدر میگردم و میجویمش

Рӯз то шаби ин сухани мигўимш

روز تا شب این سخن میگویمش

Ман дарин раҳи сахти ҳайрони омадам

من درین ره سخت حیران آمدم

Ҳамчуи бодии сусти паймони омадам

همچو بادی سست پیمان آمدم

Ин замон бар бод додам хубу зишт

این زمان بر باد دادم خوب و زشت

Ман на дӯзах хоҳам акнӯн на биҳишт

من نه دوزخ خواهم اکنون نه بهشت

Гар азин мақсӯд ёбам буии ман

گر ازین مقصود یابم بوی من

Аз ду олам дар рибоем гӯии ман

از دو عالم در ربایم گوی من

Вар нахоҳам ёфт бўӣии як нафас

ور نخواهم یافت بوئی یک نفس

Боди сардам кор хоҳад буду бас

باد سردم کار خواهد بود و بس

Оташам дар дили фитода зин ғамаст

آتشم در دل فتاده زین غمست

Хирманам бар бод дода зин ғамаст

خرمنم بر باد داده زین غمست

Гар ҷаҳони сад бора паймоем басар

گر جهان صد باره پیمایم بسر

Ҳам нахоҳад буд азин серуми хабар

هم نخواهد بود ازین سرم خبر

Ту биафшон борӣ аз ман доманат

تو بیفشان باری از من دامنت

Зонкаҳи корӣ рост ноед аз миннат

زآنکه کاری راست ناید از منت

Солик омад пеши пери муқтадо

سالک آمد پیش پیر مقتدا

Кард ҳоли хеши пеш ӯ адо

کرد حال خویش پیش او ادا

Пер гуфташ бод хдмтгор ҷонаст

پیر گفتش باد خدمتگار جانست

Риҳ аз рӯҳаст рӯҳ ӯ аз онаст

ریح از روحست روح او از آنست

Роҳат ӯ инсу ҷонро шомиласт

راحت او انس و جان را شاملست

Дар дўъолми инсу ҷон зу комиласт

در دوعالم انس و جان زو کاملست

Таййиб афтодаст ва таййибӣ дорад ӯ

طیب افتادست و طیبی دارد او

Вази дами рҳмн насибӣ дорад ӯ

وز دم رحمن نصیبی دارد او

Ҳаркии ӯрои Юсуфӣ гум карда нест

هرکه اورا یوسفی گم کرده نیست

Гарчи имон оварад оварда нест

گرچه ایمان آورد آورده نیست

Юсуфӣ дар Мисри ҷони дории муқӣм

یوسفی در مصر جان داری مقیم

Ҳар замонат мерасад аз ваии насим

هر زمانت میرسد از وی نسیم

Гар насим ӯ наёбӣ як нафас

گر نسیم او نیابی یک نفس

Он нафаси доне ки бошӣ ҳечкас

آن نفس دانی که باشی هیچکس

Гар ду олами хасм ту уфтад муқӣм

گر دو عالم خصم تو افتد مقیم

Бас буд аз Юсуфи хешати насим

بس بود از یوسف خویشت نسیم

Гар ҳама олам шавад зеру зибр

گر همه عالم شود زیر و زبر

Ту макун аз сояи Юсуфи гузар

تو مکن از سایهٔ‌ یوسف گذر