Дид рӯзии бўсъиди дидаи вар

دید روزی بوسعید دیده ور

Мбрзии пардохта дар раҳгузар

مبرزی پرداخته در رهگذر

Пас Асо дар сина зад онҷоигоаҳ

پس عصا در سینه زد آنجایگاه

Ҳамчунон мебуд ва мекард он нигоҳ

همچنان میبود و میکرد آن نگاه

Ҳарки он медид инкоряш буд

هرکه آن میدید انکاریش بود

Хоссаи мункир буд ва бисёряш буд

خاصه منکر بود و بسیاریش بود

Кард охири як мурӣд аз ваии суол

کرد آخر یک مرید از وی سئوال

Хост аз султони ҳолати кашфи ҳол

خواست از سلطان حالت کشف حال

Шайх гуфташ чун наҷосат дида шуд

شیخ گفتش چون نجاست دیده شد

Пас аҷаби рамзии азу бишнида шуд

پس عجب رمزی ازو بشنیده شد

Гуфт ман сад гӯна неъмат бӯда ам

گفت من صد گونه نعمت بوده ام

Ҳам бқўти ҳам баҳамат бӯда ам

هم بقوت هم بهمت بوده ام

Ҳам расида будам аз даргоҳи ҳақ

هم رسیده بودم از درگاه حق

Ҳам мҳлли омадам дар роҳи ҳақ

هم مهلل آمدم در راه حق

Буд рангу лиззат ва бӯем басӣ

بود رنگ و لذت و بویم بسی

Хостандӣ суҳбати ман ҳар касе

خواستندی صحبت من هر کسی

Як замон чун бо ту суҳбати доштам

یک زمان چون با تو صحبت داشتم

Он ҳамаи султони сиррии бгзоштм

آن همه سلطان سری بگذاشتم

Бози афтодами зи сад тоъати зи ту

باز افتادم ز صد طاعت ز تو

Ин чунин гаштами бики соъати зи ту

این چنین گشتم بیک ساعت ز تو

Суҳбати ту ин чунин зебоам кард

صحبت تو این چنین زیبام کرد

Ҳам наҷис ҳам шавам ҳам расвоам кард

هم نجس هم شوم هم رسوام کرد

Гар чунинӣ марди неъмати хораи ту

گر چنینی مرد نعمت خواره تو

Он ман худ рафт эй бечораи ту

آن من خود رفت ای بیچاره تو