Аҳмад хзрўиаҳ гуфт он дидаи вар

احمد خضرویه گفت آن دیده ور

Дидаам халқи ҷаҳонро сари басар

دیده ام خلق جهان را سر بسر

Ҷумла бар як охуранд аз хосу ом

جمله بر یک آخورند از خاص و عام

Ҷумларо як қӯти мибинми мудом

جمله را یک قوت میبینم مدام

Соилӣ гуфташ ки эй шайхи кбор

سائلی گفتش که ای شیخ کبار

Ту бар он охур набӯдӣ ҳеҷ бор

تو بر آن آخور نبودی هیچ بار

Гуфт будам гуфт пас эй дидаи вар

گفت بودم گفت پس ای دیده ور

Чист аз ту фарқ то халқ дигар

چیست از تو فرق تا خلق دگر

Гуфт фарқаст онкӣ халқон дигаранд

گفت فرقست آنکه خلقان دیگرند

Ҷумла шодӣ мекунанду михўрнд

جمله شادی میکنند و میخورند

Май скизнди внмидоннди ҳол

می سکیزند ونمیدانند حال

намебар афрозанд сар аз ҷоҳу мол

می بر افرازند سر از جاه و مال

Ҷумлаи михнднду минознди хуш

جمله میخندند و مینازند خوش

Ҷумла мемонанду митознди хуш

جمله میمانند و میتازند خوش

Лек ман кам мехӯрам ваз баҳр зист

لیک من کم میخورم وز بهر زیست

Нестам ғофил ки донам ҳол чист

نیستم غافل که دانم حال چیست

Хӯн чу борони миФшонм ҳар замон

خون چو باران میفشانم هر زمان

Минхндми миннозм аз ҷаҳон

مینخندم میننازم از جهان

Фарқ аз ман то бадишон ин басаст

فرق از من تا بدیشان این بسست

Тӯшаи роҳи мусулмон ин басаст

توشهٔ راه مسلمان این بسست

Неъмати дунё мҳлл омадаст

نعمت دنیا مهلل آمدست

Баъди сад ҳикмат бҳосл омадаст

بعد صد حکمت بحاصل آمدست

Покӣу тҳлили васф хос ӯст

پاکی و تهلیل وصف خاص اوست

Гар ба тасбеҳаши расонӣ бас накӯаст

گر به تسبیحش رسانی بس نکوست

Вар барои саги хурии неъмати мудом

ور برای سگ خوری نعمت مدام

Дар ҳақиқат гардад он неъмати ҳаром

در حقیقت گردد آن نعمت حرام

Неъматӣ дар покӣ ва дар тоъатӣ

نعمتی در پاکی و در طاعتی

Ботугар суҳбат кунад як соъатӣ

باتو گر صحبت کند یک ساعتی

Аз палидии нанг олам мешавад

از پلیدی ننگ عالم میشود

Номаш аз олами бик дам мешавад

نامش از عالم بیک دم میشود