Солик омад пеши хоки боркаш
سالک آمد پیش خاک بارکش
Гуфт эй афкандаи тиморкш
گفت ای افکندهٔ تیمارکش
Ҳар куҷо сиррӣаст дар ҳар ду ҷаҳон
هر کجا سریست در هر دو جهان
Гар буруни ореи даруни дории ниҳон
گر برون آری درون داری نهان
Тўхмири даст қудрат бӯда
توخمیر دست قدرت بودهٔ
Ҳомили асрор фитрат бӯда
حامل اسرار فطرت بودهٔ
Чун зи чори арқони баҳақ рукнӣ турост
چون ز چار ارکان بحق رکنی تراست
Нақди рукнигар з ту ҷӯям равост
نقد رکنی گر ز تو جویم رواست
Гарчи бору ранҷи дорӣ аз бурун
گرچه بار و رنج داری از برون
Лек бори ганҷи дорӣ аз дарун
لیک بار گنج داری از درون
Дар канорати ганҷи байнами сад ҳазор
در کنارت گنج بینم صد هزار
Бо миёни ори ончии дорӣ дар канор
با میان آر آنچه داری در کنار
Ҳар крои ганҷӣ буд хоссаи ғариб
هر کرا گنجی بود خاصه غریب
Дигаронро кӣ гузорад бе насиб
دیگران را کی گذارد بی نصیب
Чун ту майдонӣ ки ҳастам рози ҷӯй
چون تو میدانی که هستم راز جوی
Сари ганҷи хеш бо ман бози гӯй
سر گنج خویش با من باز گوی
Бар дили мастам дарӣ бигушоӣ ту
بر دل مستم دری بگشای تو
Сӯии мақсӯдам раҳе бинмоӣ ту
سوی مقصودم رهی بنمای تو
Зини сухан чун хоки роҳ огоҳ шуд
زین سخن چون خاک راه آگاه شد
Бод дар кафи ҳамчуи хок роҳ шуд
باد در کف همچو خاک راه شد
Гуфт охири ман ки бошам дар ҷаҳон
گفت آخر من که باشم در جهان
То буд розем пайдои внҳон
تا بود رازیم پیدا ونهان
Ман надорам ҳеҷ ҷузи афсурдагӣ
من ندارم هیچ جز افسردگی
Нест бар ман вақфи алои мурдагӣ
نیست بر من وقف الا مردگی
Бар ниҳоди ман қазо бикшод даст
بر نهاد من قضا بگشاد دست
Пас лбодм омаду баргови баст
پس لبادم آمد و برگاو بست
Аввалам аз хок раҳ бардоштанд
اولم از خاک ره برداشتند
Пас чу хокам хоксор ингоштанд
پس چو خاکم خاکسار انگاشتند
Ман знўмидии чунин афсурда ам
من زنومیدی چنین افسرده ام
Хуфтаи дрхокии вхокӣ хӯрда ам
خفته درخاکی وخاکی خورده ام
Говро чун душман ман мекунанд
گاو را چون دشمن من میکنند
Ҷумларо дрхрмн ман мекунанд
جمله را درخرمن من میکنند
Бар тани худ бор дорам ҳамчуи кӯҳ
بر تن خود بار دارم همچو کوه
Богуруҳе ҳар замони гирами гуруҳ
باگروهی هر زمان گیرم گروه
Гарчи гаштами зарраи зарраи зери пой
گرچه گشتم ذره ذره زیر پای
Зарра гардиш надидам ҳеҷ ҷой
ذرهٔ گردش ندیدم هیچ جای
Рӯзу шаб аз дарди ин афсурда ам
روز و شب از درد این افسرده ام
наменадонам зиндаам ё мурда ам
می ندانم زنده ام یا مرده ام
Ончӣ бар ман рафт аз зулму фасод
آنچه بر من رفت از ظلم و فساد
Дар бадал хоҳанд аз нангами маъод
در بدل خواهند از ننگم معاد
Дар мзиқии баси хатарноками азин
در مضیقی بس خطرناکم ازین
Хок бар сар бар сари хоками азин
خاک بر سر بر سر خاکم ازین
Мурдагонро ҷумла дар ман мениҳанд
مردگان را جمله در من مینهند
Маргро заррин нҳнбн мениҳанд
مرگ را زرین نهنبن مینهند
Ман миёни мурдагонами бихбр
من میان مردگانم بیخبر
Кӣ маро аз зиндагӣ бошад асар
کی مرا از زندگی باشد اثر
Зиндагӣ кӣ ёбӣ аз мурдаи дилӣ
زندگی کی یابی از مرده دلی
Тарк ман кун чун надорам ҳосилӣ
ترک من کن چون ندارم حاصلی
Солик омад пеши пери поки зод
سالک آمد پیش پیر پاک زاد
Шарҳи ҳоли хеши пеш пер дод
شرح حال خویش پیش پیر داد
Пер гуфташ ҳаст хоки боркаш
پیر گفتش هست خاک بارکش
Олами ҳаламу ҷаҳони халқи хуш
عالم حلم و جهان خلق خوش
Гар таҳаммул мекунӣ чун хоки ту
گر تحمل میکنی چون خاک تو
Дар ду олами ҳамчуи обии поки ту
در دو عالم همچو آبی پاک تو
Заррагар ту таҳаммул мекунӣ
ذرهٔ گر تو تحمل میکنی
Ҳамчуи хуршедӣ таҷаммул мекунӣ
همچو خورشیدی تجمل میکنی
Ҳарки ӯ мўӣии таҳаммул хуй кард
هرکه او موئی تحمل خوی کرد
Машки халқаши олимии пар буи кард
مشک خلقش عالمی پر بوی کرد