Буд Абдуллоҳи тоҳир дар шикор

بود عبداللّه طاهر در شکار

Боз меомад бшҳри он номдор

باز میآمد بشهر آن نامدار

Буд дар роҳаши пулӣ ҷой нишаст

بود در راهش پلی جای نشست

Пери золӣ аз пас он пул биҷуст

پیر زالی از پس آن پل بجست

Асби Абдуллоҳи сар бар зад зи роҳ

اسب عبداللّه سر بر زد ز راه

Бар замини афканд аз фарқаши кулоҳ

بر زمین افکند از فرقش کلاه

Хашмгин шуд сахти Абдуллоҳи азу

خشمگین شد سخت عبداللّه ازو

Хост то худро кунад огоҳи азу

خواست تا خود را کند آگاه ازو

Гуфт эй нодон чикорат аўФтод

گفت ای نادان چکارت اوفتاد

Кин чунин ҷои ихтиёрати аўФтод

کاین چنین جای اختیارت اوفتاد

Қисса додаш бадасти он перзан

قصهٔ دادش بدست آن پیرزن

Гуфт фарзандӣаст бе ҷурми он ман

گفت فرزندیست بی جرم آن من

Монда дар зиндони ту хору асир

مانده در زندان تو خوار و اسیر

Лутф кун ӯро буруни ор эй амир

لطف کن او را برون آر ای امیر

Мибсўзди ҷони ман аз дард ӯ

میبسوزد جان من از درد او

Шуд сияҳи рӯзами з рӯй зард ӯ

شد سیه روزم ز روی زرد او

Пераму рафтаи бохри рӯзи ман

پیرم و رفته بآخر روز من

Раҳматӣ кун бар дили пари сӯзи ман

رحمتی کن بر دل پر سوز من

Хӯрд савганд аз сари хашми он амир

خورد سوگند از سر خشم آن امیر

Кони писар дар ҳабс хоҳад марди асир

کان پسر در حبس خواهد مرد اسیر

Брнёрми ман зи зиндони ҳаргизаш

برنیارم من ز زندان هرگزش

Ҳамчунон медорам онҷои оҷизаш

همچنان میدارم آنجا عاجزش

Пера зан гуфт эй амири кордон

پیره زن گفت ای امیر کاردان

Нест бар кории худованди ҷаҳон

نیست بر کاری خداوند جهان

Гар ту бар кории худои ҳам низ ҳаст

گر تو بر کاری خدا هم نیز هست

Қодиру донанда ҳар чиз ҳаст

قادر و دانندهٔ هر چیز هست

Ман кунун бо ӯ гузорами кори хеш

من کنون با او گذارم کار خویش

Тўбрўи ман низ барадами бори хеш

توبرو من نیز بردم بار خویش

То дар чун ҳақи ҷҳондорӣ буд

تا در چون حق جهانداری بود

Бар дар ту омадани орӣ буд

بر در تو آمدن عاری بود

Тан задам ҷон сӯхта рафтам зи ҷой

تن زدم جان سوخته رفتم ز جای

То ту беҳтари оӣӣ акнӯн бо худоӣ

تا تو بهتر آئی اکنون با خدای

Ин сухан бар ҷон Абдуллоҳ зад

این سخن بر جان عبداللّه زد

Ашки хунин бар ғубор роҳ зад

اشک خونین بر غبار راه زد

Хӯрд савгандӣ дигар он меҳрбон

خورد سوگندی دگر آن مهربان

Каз сар пул нагузарам ман ин замон

کز سر پل نگذرم من این زمان

То наёранд он писарро сӯии ман

تا نیارند آن پسر را سوی من

То бубинам рӯй ӯ ӯ рӯй ман

تا ببینم روی او او روی من

Шуд бзндони мард ва оварадаш савор

شد بزندان مرد و آوردش سوار

Чун ҷамол ӯ бидид он номдор

چون جمال او بدید آن نامدار

Хлътш бахшед вагуфти он сарфароз

خلعتش بخشید وگفت آن سرفراز

То бгрдоннд дар шаҳраш биноз

تا بگردانند در شهرش بناز

Пас мунодӣ мекунанд аз чапу рост

پس منادی میکنند از چپ و راست

Кин тлиқи аллоҳ озод худост

کاین طلیق اللّه آزاد خداست

Ин чунин корӣ ки кӯҳӣ коҳ кард

این چنین کاری که کوهی کاه کرد

Рағми Абдуллоҳро аллоҳ кард

رغم عبداللّه را اللّه کرد

Гар таҳаммул ҳаст некӯ аз яке

گر تحمل هست نیکو از یکی

Ҳаст некӯтар зи шоҳони бишкӣ

هست نیکوتر ز شاهان بیشکی