Мешуд иброҳӣми адҳам дар раҳе

میشد ابراهیم ادهم در رهی

Пеши аўомди савории ногуҳӣ

پیش اوآمد سواری ناگهی

Гуфт ободонӣ эй раҳрав куҷост

گفت آبادانی ای رهرو کجاست

Аўбгўрстон ишорат кард рост

اوبگورستان اشارت کرد راست

Шуд савор аз қавли аўдри хашми сахт

شد سوار از قول اودر خشم سخت

Тозӣона кард бар ваии лухти лухт

تازیانه کرد بر وی لخت لخت

Хӯн равон шуд аз сари воз рӯй ӯ

خون روان شد از سر واز روی او

То зхўни гули гашти хоки кӯй ӯ

تا زخون گل گشت خاک کوی او

Чун бензад шаҳр омад он савор

چون بنزد شهر آمد آن سوار

Дид халқиро давону биқрор

دید خلقی را دوان و بیقرار

Гуфт ин таъҷил чист эй мардумон

گفت این تعجیل چیست ای مردمان

Гуфт иброҳӣми адҳами ин замон

گفت ابراهیم ادهم این زمان

Меравад дар пеш огоҳӣ расед

میرود در پیش آگاهی رسید

Асби доригар дарав хоҳӣ расед

اسب داری گر درو خواهی رسید

Ҳарки ӯ родед пайдоу ниҳон

هرکه او رادید پیدا و نهان

Гашти эмин аз азоби он ҷаҳон

گشت ایمن از عذاب آن جهان

Зу сифат пурсед он марди савор

زو صفت پرسید آن مرد سوار

Чун сифат гуфтанд ӯ бигирист зор

چون صفت گفتند او بگریست زار

Ҳоли хўдбргФти кӯро чун задам

حال خودبرگفت کو را چون زدم

Ҷомау дастами азу дар хӯн задам

جامه و دستم ازو در خون زدم

Шуд хаҷали он марду зонҷои гашти боз

شد خجل آن مرد و زانجا گشت باز

Дид ӯ роҷомаҳ шустан карда соз

دید او راجامه شستن کرده ساز

Хӯн зхўд мешаст пешаш шуд савор

خون زخود میشست پیشش شد سوار

Гашти дрхок ва басӣ бигирист зор

گشت درخاک و بسی بگریست زار

Афви хост ӯ афв додаш дар замон

عفو خواست او عفو دادش در زمان

Гуфт охири он чаро гуфтӣ чунон

گفت آخر آن چرا گفتی چنان

Гуфт ободонӣ эй марди тамом

گفت آبادانی ای مرد تمام

Нест ҷуз дар кӯии гӯристони мудом

نیست جز در کوی گورستان مدام

Гӯрҳо ҳар рӯз ободон тараст

گورها هر روز آبادان ترست

Лек ҳар дами шаҳрҳо вайрон тараст

لیک هر دم شهرها ویران ترست

Гар ҳамаи офоқ ободон кунанд

گر همه آفاق آبادان کنند

Оқибат май дон ки гӯристон кунанд

عاقبت می دان که گورستان کنند

Пас ман ончат гуфтам эй некӯи савор

پس من آنچت گفتم ای نیکو سوار

Рост гуфтам ту хаёли кажи мадор

راست گفتم تو خیال کژ مدار