Солик омад пеши дарёии пари об
سالک آمد پیش دریای پر آب
Гуфт эй аз шӯр ӯ масту хароб
گفت ای از شور او مست و خراب
Мавҷ ишқат мекунад зеру зибр
موج عشقت میکند زیر و زبر
Шӯр ва шавқат мекунад ширин ва тар
شور و شوقت میکند شیرین و تر
Ташнаи сероб аз хеши омада
تشنهٔ سیراب از خویش آمده
Ту мизоҷии хушки лаби пеши омада
تو مزاجی خشک لب پیش آمده
Ин ҳама хӯрдӣ дигар мибоидт
این همه خوردی دگر میبایدت
Ҳавсилаи дорӣ агар мибоидт
حوصله داری اگر میبایدت
Дар срондозӣ сарафрозӣ турост
در سراندازی سرافرازی تراست
Сарфарозӣ кун ки ҷон бозӣ турост
سرفرازی کن که جان بازی تراست
Гар кабӯдии сӯфӣ кор омадӣ
گر کبودی صوفی کار آمدی
Ошиқӣ алҳақ гуҳардор омадӣ
عاشقی الحق گهردار آمدی
Гар набӯдӣ шӯр дар ту эй дареғ
گر نبودی شور در تو ای دریغ
Дар кабӯдии гавҳарӣ будӣ чу теғ
در کبودی گوهری بودی چو تیغ
Сӯфии пирӯзаи пӯши гавҳарӣ
صوفی پیروزه پوش گوهری
Ҷӯш мезан чун Биҷӯшӣ хуши дарӣ
جوش میزن چون بجوشی خوش دری
Хешро дар шӯр маст оварда
خویش را در شور مست آوردهٔ
Вончаҳи миҷўӣӣ бадаст оварда
وآنچه میجوئی بدست آوردهٔ
Чашм ман бингар чу абр хӯн фишон
چشم من بنگر چو ابر خون فشان
Зарра аз бе нишонами даҳ нишон
ذرهٔ از بی نشانم ده نشان
Ту муҳӣтии дармиёни дории мудом
تو محیطی درمیان داری مدام
Ҳин марои ин даҳгар он дории мудом
هین مرا این ده گر آن داری مدام
Ҳам гуҳари ҳам оби дории ҳамчуи теғ
هم گهر هم آب داری همچو تیغ
Об аз ташна чаро дории дареғ
آب از تشنه چرا داری دریغ
Зин сухан афтод дар дарёи хурӯш
زین سخن افتاد در دریا خروش
Об ӯ чун оташӣ омад Биҷӯш
آب او چون آتشی آمد بجوش
Гуфт охири ман кӣми саргашта
گفت آخر من کیم سرگشتهٔ
Хушки лабтар домании оғишта
خشک لب تر دامنی آغشتهٔ
эй аҷаб дар тишнагӣ оғишта ам
ای عجب در تشنگی آغشته ام
Вази хиҷолат дар арақ гум гашта ам
وز خجالت در عرق گم گشته ام
Бар ҷигар обам намонад аз длнўоз
بر جگر آبم نماند از دلنواز
Ҳамчуи моҳӣ мондаам дар хушки боз
همچو ماهی مانده ام در خشک باز
Ту намайдонӣ ки бо ин кору бор
تو نمیدانی که با این کار و بار
Моҳён бар ман ҳаме гарӣанд зор
ماهیان بر من همی گریند زار
Ҳар замонии ҷӯши дигари мизнм
هر زمانی جوش دیگر میزنم
Кафи дарин андӯҳ бар сари мизнм
کف درین اندوه بر سر میزنم
Мондаам шӯрида дар савдоӣ ӯ
مانده ام شوریده در سودای او
Қатра меҷӯям аз дарёӣ ӯ
قطرهٔ میجویم از دریای او
Ҷон ба лаб меояд аз қолаби маро
جان به لب میآید از قالب مرا
То ки ӯ обӣ занад бар лаби маро
تا که او آبی زند بر لب مرا
Чун надорад тишнагии ман сиррӣ
چون ندارد تشنگی من سری
Чун нишонами тишнагии дайгарӣ
چون نشانم تشنگی دیگری
Аз чу ман ташна чаҳ мебояд туро
از چو من تشنه چه میباید ترا
Рӯ ки аз ман об накушояд туро
رو که از من آب نگشاید ترا
Солик омад пеши пери раҳравон
سالک آمد پیش پیر رهروان
Дарси ҳоли хеши брхўондши равон
درس حال خویش برخواندش روان
Пер гуфташ баҳри соҳиби машғала
پیر گفتش بحر صاحب مشغله
Ҳаст сар то бен мисоли ҳавсила
هست سر تا بن مثال حوصله
Нӯш карда оби чандон вази талаб
نوش کرده آب چندان وز طلب
Мондаи шавқи қатраи он хушки лаб
مانده شوق قطرهٔ آن خشک لب
Ҳар кро сиробӣӣ ноед тамом
هر کرا سیرابئی ناید تمام
Чора нест аз тишнагӣ бар давом
چاره نیست از تشنگی بر دوام
Тишнагии ҷону дили мибоидт
تشنگی جان و دل میبایدت
Лек ҳар ду муътадили мибоидт
لیک هر دو معتدل میبایدت
Зонкаҳгар ноқис вагар афзӯн шавад
زآنکه گر ناقص و گر افزون شود
Аз камоли хештан берун шавад
از کمال خویشتن بیرون شود