Солики шӯридаи поки эътиқод

سالک شوریدهٔ پاک اعتقاد

Омад аз дарёи буруни пеши ҷамод

آمد از دریا برون پیش جماد

Гуфт эй афсурда аз баради алиқин

گفت ای افسرده از برد الیقین

Гоҳи сангу гоҳи оҳани гуҳи нигин

گاه سنگ و گاه آهن گه نگین

Аз яқини ҳам собитии ҳам сокинӣ

از یقین هم ثابتی هم ساکنی

Нақди олам чун ту дории эминӣ

نقد عالم چون تو داری ایمنی

Чун змъдн мерисӣ пок аз манӣ

چون زمعدن میرسی پاک از منی

Ҳарчӣ дорӣ ҳаст ҷумлаи маъданӣ

هرچه داری هست جمله معدنی

Ҳаст як санги ту рҳмнро ямин

هست یک سنگ تو رحمن را یمین

Ваон дигар сангати сулаймонро нигин

وان دگر سنگت سلیمان را نگین

Он яке фармондиҳи деву парӣ

آن یکی فرمانده دیو و پری

Ваон дигарро ҳар ду куни ангуштарӣ

وان دگر را هر دو کون انگشتری

Он яке дар фақри пӯшидаи сиёҳ

آن یکی در فقر پوشیده سیاه

Ваон дигар аз ишқ гашта подшоҳ

وان دگر از عشق گشته پادشاه

Он якеро маликат рӯй замин

آن یکی را ملکت روی زمین

Ваон дигар якро ясорӣ чун ямин

وان دگر یک را یساری چون یمین

Оҳанат ойӣна Искандарӣаст

آهنت آیینهٔ اسکندریست

Гавҳаратро зулфиқор ҳайдарӣаст

گوهرت را ذوالفقار حیدریست

Як нигинати нусха ҳар ду сарой

یک نگینت نسخهٔ هر دو سرای

Ҷоми ҷамшедӣ шуда гетӣ намой

جام جمشیدی شده گیتی نمای

Нақди ту симу зар ва дар хўшоб

نقد تو سیم و زر و در خوشاب

Лаълу ёқӯту зумуррад бе ҳисоб

لعل و یاقوت و زمرد بی حساب

Васфи алмоси ту на гуфтани тавон

وصف الماس تو نه گفتن توان

На болмоси зФон сифтан тавон

نه بالماس زفان سفتن توان

Гоҳи сарсабзии зи минои рӯзят

گاه سرسبزی ز مینا روزیت

Гоҳ аз пирӯзаи сад пирӯзят

گاه از پیروزه صد پیروزیت

Ҳам з дар шаби чароғати равшанӣ

هم ز در شب چراغت روشنی

Ҳам зи лаълати сурх рӯй гулшанӣ

هم ز لعلت سرخ روی گلشنی

Чун ту дории мансабӣу ртбтӣ

چون تو داری منصبی و رتبتی

Ҳосилам кун сӯии маънии қрбтӣ

حاصلم کن سوی معنی قربتی

Чун ту дорӣ дар маҳаки дории амал

چون تو داری در محک داری عمل

Нақди қалбамро ба зарӣ кун бадал

نقد قلبم را به زرّی کن بدل

Чун ҷамод аз роҳ рӯ башнавад роз

چون جماد از راه رو بشنود راز

Чун ҷамодӣ монад аз андешаи боз

چون جمادی ماند از اندیشه باز

Гуфт ман афсурдаам бихбр

گفت من افسردهٔ ام بیخبر

На нишон дорам зи маънӣ на асар

نه نشان دارم ز معنی نه اثر

Гар ямини аллоҳ дар олам марост

گر یمین اللّه در عالم مراست

Ҳсни каъбаи хона хос худост

حصن کعبه خانهٔ خاص خداست

Чун миёни каъбаи бодӣ беш нест

چون میان کعبه بادی بیش نیست

Сангро аз каъбаи раҳ дар пеш нест

سنگ را از کعبه ره در پیش نیست

Чун кулӯхи каъбаро шуд бастаи роҳ

چون کلوخ کعبه را شد بسته راه

Чун баради раҳи сӯй ӯ санги сиёҳ

چون برد ره سوی او سنگ سیاه

Дар сиёҳии сокинами зини ғами мудом

در سیاهی ساکنم زین غم مدام

Мондаам дар ҷомаи мотами мудом

مانده ام در جامهٔ ماتم مدام

Ҳар замон аз ман бутӣ дигар кунанд

هر زمان از من بتی دیگر کنند

Хештанроу маро кофар кунанд

خویشتن را و مرا کافر کنند

Гарчи ман афсурдаам ҷонам бсухт

گرچه من افسرده ام جانم بسوخت

Оташи дӯзахи з ман хоҳад фурухт

آتش دوزخ ز من خواهد فروخت

Ин чунин дардӣ ки омад ҳосилам

این چنین دردی که آمد حاصلم

Пой азон монадаст доими дрглм

پای ازان ماندست دایم درگلم

Дарди ман байн дар миёни ман бе гуноҳ

درد من بین در میان من بی گناه

Ваз чу ман афсурда дармон махоҳ

وز چو من افسردهٔ درمان مخواه

Солик омад пеши пери мунтаҳӣ

سالک آمد پیش پیر منتهی

Дод аз аҳволи хешаши огаҳӣ

داد از احوال خویشش آگهی

Пер гуфташ чун шавад зоҳири ҷамод

پیر گفتش چون شود ظاهر جماد

Олам афсурдагӣ кун эътиқод

عالم افسردگی کن اعتقاد

То раҳгии афсурдагии мимондт

تا رگی افسردگی میماندت

Сад нишон аз мурдагӣ ме монадат

صد نشان از مردگی می ماندت

Чун турои афсурдагӣ зоил шавад

چون ترا افسردگی زایل شود

Дар ҷамодии зиндагӣ ҳосил шавад

در جمادی زندگی حاصل شود

Зиндаи шӯи венаи мурдагӣ аз худбабр

زنده شو وین مردگی از خودببر

Гарми гирди афсурдагӣ аз худ бабр

گرم گرد افسردگی از خود ببر

Ту нмитрсӣ ки ҳамчун дигарон

تو نمیترسی که همچون دیگران

Ғарқаи дунёи шӯии бори гарон

غرقهٔ‌دنیا شوی بار گران