Дар раҳеи Довӯди тоӣӣ бе қарор

در رهی داود طائی بی قرار

Мешуду таъҷил будаш бишмор

میشد و تعجیل بودش بیشمار

Он яке гуфташ чаро дории шитоб

آن یکی گفتش چرا داری شتاب

Гўӣӣ афтодаст дар дуконати об

گوئی افتادست در دکانت آب

Гуфт бар дарвоза дар банд мананд

گفت بر دروازه در بند منند

Миштобм чун шитобам мекунанд

میشتابم چون شتابم میکنند