Буд он девонаи дили бархеста

بود آن دیوانه دل برخاسته

Вази ғам бе ноняши ҷони коста

وز غم بی نانیش جان کاسته

Мегирист аз ғам ки як Нонаш набӯд

میگریست از غم که یک نانش نبود

Чун набӯдаш нони ғам ҷонаш набӯд

چون نبودش نان غم جانش نبود

Он яке гуфташ ки мгарӣ эй нижанд

آن یکی گفتش که مگری ای نژند

Кони худовандӣ ки ин сақфи баланд

کان خداوندی که این سقف بلند

Бесутунӣ дар ҳаво биниҳод ӯ

بی ستونی در هوا بنهاد او

Рӯзии ту ҳам тавонад дод ӯ

روزی تو هم تواند داد او

Мард маҷнӯн гуфт эй коши ин замон

مرد مجنون گفت ای کاش این زمان

Аз барои муҳкамии осмон

از برای محکمی آسمان

Ҳақи таъолии сад сутун биниҳода

حق تعالی صد ستون بنهادهٔ

Безҳирӣ нон ме медода

بی زحیری نان می میدادهٔ

Нон хӯриш мебояду нонам кунун

نان خورش میباید و نانم کنون

Ман чаҳ донам осмон бе сутун

من چه دانم آسمان بی ستون