Солик омад на дарави ақли венаи ҳуш

سالک آمد نه درو عقل ونه هوش

Ваҳшии осои тнгдли пеши вуҳуш

وحشی آسا تنگدل پیش وحوش

Гуфт эй ҷанбндагони баҳр ва бар

گفت ای جنبندگان بحر و بر

Роҳи паймоёни олами сари басар

راه پیمایان عالم سر بسر

Поймол ҳар хас вдўн гашта ед

پایمال هر خس ودون گشته اید

Дар миёни хок дар хӯн гашта ед

در میان خاک در خون گشته اید

Дар мақоми нестӣ афтода ед

در مقام نیستی افتاده اید

Чашм бар ҳастӣ ҳақ биниҳода ед

چشم بر هستی حق بنهاده اید

Ҳақи блтФи худ мисл зад аз шумо

حق بلطف خود مثل زد از شما

Ҷавҳари мӯрӣ бадал зад аз шумо

جوهر موری بدل زد از شما

Сўртӣ аз наси қуръони қадам

سورتی از نص قرآن قدم

Кард гардани банди мӯрӣ аз карам

کرد گردن بند موری از کرم

Боз наҳиллиро чу шер Фҳл кард

باز نحلی را چو شیر فحل کرد

Зонкаҳи номи сўртӣ алнҳл кард

زآنکه نام سورتی النحل کرد

Анкабутиро ҳамин ташриф дод

عنکبوتی را همین تشریف داد

Сўртиро ҳам бадв таъриф дод

سورتی را هم بدو تعریف داد

Мӯрро дили пари сухан дар пеш кард

مور را دل پر سخن در پیش کرد

То сулаймонро азу бехеш кард

تا سلیمان را ازو بی خویش کرد

Чун шуморо ҳаст дар асрори даст

چون شما را هست در اسرار دست

Шуд мроҳм чун зФон аз кори даст

شد مراهم چون زفان از کار دست

Даст ман гиред то ҷоӣии расм

دست من گیرید تا جائی رسم

Бӯи казин пастии бболоӣии расм

بو کزین پستی ببالائی رسم

Чун сулаймон панд гирад аз шумо

چون سلیمان پند گیرد از شما

Дили сухан аз ҷони пазирад аз шумо

دل سخن از جان پذیرد از شما

Ваҳш чун башнавад аз солики сухан

وحش چون بشنود از سالک سخن

Гуфт фармон кун ҳадис ман макун

گفت فرمان کن حدیث من مکن

Ман ки бошам дар ҳама рӯй замин

من که باشم در همه روی زمین

То марои номӣ буд дар кӯии дайн

تا مرا نامی بود در کوی دین

Умри кӯтоҳии заъифӣ бе танӣ

عمر کوتاهی ضعیفی بی تنی

Хурдагирӣ ҳамчуи чашми сӯзанӣ

خرده گیری همچو چشم سوزنی

Анкабутӣ гар даромад рӯзи ғор

عنکبوتی گر درآمد روز غار

Пас шуд он ду чашми дайнро пардаи дор

پس شد آن دو چشم دین را پرده دار

Анкабутӣ бар стрлобст низ

عنکبوتی بر سطرلابست نیز

Кӯ надонад бар фалаки як зарраи чиз

کو نداند بر فلک یک ذره چیز

Халқро равшан шавад зу офтоб

خلق را روشن شود زو‌ آفتاب

Ваов надонад офтоб аз ҳеҷ боб

واو نداند آفتاب از هیچ باب

Дар ҳамаи олам ки ҷуст аз анкабут

در همه عالم که جست از عنکبوت

Қиссаи ҳии алзии ҳўи лоямут

قصهٔ حی الذی هو لایموت

Қиссаи мӯри заъифи тираи ҳол

قصهٔ مور ضعیف تیره حال

Ҳам барин минволи майдону мисол

هم برین منوال میدان و مثال

Неки байн каз тишнагии мурдани туро

نیک بین کز تشنگی مردن ترا

Беҳтараст аз номи мо бурдани туро

بهتر است از نام ما بردن ترا

Гар касеро аз шукри танагӣ буд

گر کسی را از شکر تنگی بود

Як шукр хоҳад қавии нанагӣ буд

یک شکر خواهد قوی ننگی بود

Олимии пари ошиқ шӯрида анд

عالمی پر عاشق شوریده اند

Ҷумлаи соҳиби дарду соҳиб дида анд

جمله صاحب درد و صاحب دیده اند

Чаҳ талаби дории ту аз мӯри вмгс

چه طلب داری تو از مور ومگس

Гӯиёи ҷуз мо надидӣ ҳеҷ кас

گوئیا جز ما ندیدی هیچ کس

То сухани гуфтеми моро мурдаи гир

تا سخن گفتیم ما را مرده گیر

Умри рафтаи раҳи басари нобардаи гир

عمر رفته ره بسر نابرده گیر

Солик омад пеши пери тези ҳуш

سالک آمد پیش پیر تیز هوش

Қиссаи бргФтш аз хайли вуҳуш

قصهٔ برگفتش از خیل وحوش

Пер гуфташ ҳаст ваҳши танги ҳол

پیر گفتش هست وحش تنگ حال

Ҳар сифатро кон хФӣ бошад мисол

هر صفت را کان خفی باشد مثال

Ҳаст дар ҳар зоти сад олами сифат

هست در هر ذات صد عالم صفت

Лек асл ҷумла омад маърифат

لیک اصل جمله آمد معرفت

Маърифатро асл тавҳид омадаст

معرفت را اصل توحید آمدست

Раҳи сӯии тавҳид тФрид омадаст

ره سوی توحید تفرید آمدست

Гар шӯй чун ваҳш дар раҳи поймол

گر شوی چون وحش در ره پایمال

То абади ҷонро бадасти ореи камол

تا ابد جان را بدست آری کمال

Кӣ диҳад ҳаргизи камоли ҷонати даст

کی دهد هرگز کمال جانت دست

То нагардӣ пок нест аз ҳар чаҳ ҳаст

تا نگردی پاک نیست از هر چه هست

То ту бо хешии адади бинии ҳама

تا تو با خویشی عدد بینی همه

Чун шӯии фонии аҳади бинии ҳама

چون شوی فانی احد بینی همه