Бедилиро буд молӣ бар касе

بیدلی را بود مالی بر کسی

Дар тақозои ранҷи мидодши басӣ

در تقاضا رنج میدادش بسی

Гарчи меранҷид марди воми дор

گرچه میرنجید مرد وام دار

Зар бдўдодн набӯдаш ихтиёр

زر بدودادن نبودش اختیار

Чун хусумат дар миёни бсёршд

چون خصومت در میان بسیارشد

Бар ду хасми он кори бас душвор шуд

بر دو خصم آن کار بس دشوار شد

Буд дарвешӣ ба бедил гуфт хез

بود درویشی به بیدل گفت خیز

То буд дар гарданаш то растхез

تا بود در گردنش تا رستخیز

Зари қиёмат беҳтарат ояд бакор

زر قیامت بهترت آید بکار

Пас бадв бигзор ва аз вай кун канор

پس بدو بگذار و از وی کن کنار

Гуфт бедил дар қиёмати ман азу

گفت بیدل در قیامت من ازو

Нақд натавонам ситади равшани азу

نقد نتوانم ستد روشن ازو

Ҳеҷ ӯ фардои бмн надиҳад хамӯш

هیچ او فردا بمن ندهد خموش

Зон шудам имрӯз бо ӯ сахт кӯш

زان شدم امروز با او سخت کوش

Мард гуфто менадонам сари ин

مرد گفتا می ندانم سر این

Шарҳи даҳ то ин шикам гардад яқин

شرح ده تا این شکم گردد یقین

Гуфт чун ҳардуи броӣим аз қафас

گفت چون هردو برآئیم از قفس

ӯ ва ман ҳар ду яке бошему бас

او و من هر دو یکی باشیم و بس

Ҳар куҷо тавҳид бинмоед худоӣ

هر کجا توحید بنماید خدای

Ширк бошадгар дўӣӣ монад биҷой

شرک باشد گر دوئی ماند بجای

Дар ҳақиқат чун ман ӯ ва ӯ манам

در حقیقت چون من او و او منم

Лоҷарам онҷо набошад душманам

لاجرم آنجا نباشد دشمنم

Лек ӣнҷо нест тавҳиди ошкор

لیک اینجا نیست توحید آشکار

Зу ситонам чун зарам ояд бакор

زو ستانم چون زرم آید بکار

Ин замонаши зари ситонами бишкӣ

این زمانش زر ستانم بیشکی

Баъди азин ҳар ду шавем онгаҳ яке

بعد ازین هر دو شویم آنگه یکی

Гар адад гардад аҳади корӣ буд

گر عدد گردد احد کاری بود

Варна бе шаки ранҷ бисёре буд

ورنه بی شک رنج بسیاری بود