Он яке пурсед аз аббосаи боз

آن یکی پرسید از عباسه باز

Гуфт эй нутқати калиди ганҷи роз

گفت ای نطقت کلید گنج راز

Нест кас аз сими дорони мӯнисат

نیست کس از سیم داران مونست

наменаёяд хоҷа дар маҷлисат

می نیاید خواجهٔ در مجلست

Гуфт кӣ ояд бар ман сими дор

گفت کی آید بر من سیم دار

Каз маниш бар ҳам намонад кору бор

کز منش بر هم نماند کار و بار

Сими дории кӯ бмҷлс оядам

سیم داری کو بمجلس آیدم

Гар ҳама чун зар буд мис оядам

گر همه چون زر بود مس آیدم

Ҷайб дар гардани расани грдонмш

جیب در گردن رسن گردانمش

Перҳан дар бар кафани грдонмш

پیرهن در بر کفن گردانمش

Аз зФон ман бичишам сими дор

از زفان من بچشم سیم دار

Чун лаҳад гардад сарои зарнигор

چون لحد گردد سرای زرنگار

Айб ӯ пӯшед натавонам бирав

عیب او پوشید نتوانم برو

Дайн ӯро куфр гардонам бирав

دین او را کفر گردانم برو

Ин чунин кас кӣ кунад рағбати бмн

این چنین کس کی کند رغبت بمن

Кӣ дуруст ояд чунин нисбати бмн

کی درست آید چنین نسبت بمن

Сӯй ҳар золим буд рағбати туро

سوی هر ظالم بود رغبت ترا

Кӣ тавон кардани бмни нисбати туро

کی توان کردن بمن نسبت ترا

Даргаи золим чаҳ ҷой муъмин аст

درگه ظالم چه جای مؤمن است

Ҳарки дар оташ равад ноэмин аст

هرکه در آتش رود ناایمن است