Солхурдаи пери золии тангдаст
سالخورده پیر زالی تنگدست
Карда будӣ пеш гӯристон нишаст
کرده بودی پیش گورستان نشست
Солу моҳаши хирқа дар пеш буд
سال و ماهش خرقهٔ در پیش بود
Сад ҳазорон бахя бар вай беш буд
صد هزاران بخیه بر وی بیش بود
Ҳар дамаш чун мурда дар мерасед
هر دمش چون مردهٔ در میرسید
ӯ баҳри як бахя бар мекашид
او بهر یک بخیهٔ بر میکشید
Гар шудӣ як мурдагар даҳ ошкор
گر شدی یک مرده گر ده آشکار
ӯ баҳри як бахяи барадии бакор
او بهر یک بخیهٔ بردی بکار
Чун ҳаме афтод маргӣ ҳар замон
چون همی افتاد مرگی هر زمان
Хирқа шуд дар бахяи сад пораи ниҳон
خرقه شد در بخیه صد پاره نهان
Оқибати рӯзии басии марги аўФтод
عاقبت روزی بسی مرگ اوفتاد
Пераи занро кор аз барги аўФтод
پیره زن را کار از برگ اوفتاد
Мурда овараданд бисёраш ба пеш
مرده آوردند بسیارش به پیش
Дар ғалат афтод зан дар кори хеш
در غلط افتاد زن در کار خویش
Гашти оҷизи барад дар фарёди даст
گشت عاجز برد در فریاد دست
Риштаро бигусасту сӯзанро шикаст
رشته را بگسست و سوزن را شکست
Гуфт нест ин кори кор чун манӣ
گفت نیست این کار کار چون منی
То кӣм аз риштау сӯзанӣ
تا کیم از رشتهٔ و سوزنی
Низам аз сӯзан набояд духтан
نیزم از سوزن نباید دوختن
Хирқа бар оташ бихоҳам сӯхтан
خرقه بر آتش بخواهم سوختن
Ин чунин корӣ ки ҳар соъат марост
این چنین کاری که هر ساعت مراست
Кӣ шавад аз сӯзан ва аз риштаи рост
کی شود از سوزن و از رشته راست
Чун фалаки мибоидми саргашта
چون فلک میبایدم سرگشتهٔ
Кин на кор сӯзанасту ришта
کاین نه کار سوزنست و رشتهٔ
Чун ту доими монда беақлу ҳуш
چون تو دایم ماندهٔ بی عقل و هوش
Дар наёрӣ ин сухан ҳаргиз бигӯаш
در نیاری این سخن هرگز بگوش
Зонк агар ту бишинавӣ зини як сухан
زآنک اگر تو بشنوی زین یک سخن
Дар бар ту перҳан гардад кафан
در بر تو پیرهن گردد کفن