Маргро мардии бҷон муштоқ шуд

مرگ را مردی بجان مشتاق شد

Пеши хоҷаи буъалӣ дқоқ шуд

پیش خواجه بوعلی دقاق شد

Гуфт ман аз дасти шайтони раҷим

گفت من از دست شیطان رجیم

наменадорам зарра аз марги бим

می ندارم ذرهٔ از مرگ بیم

Ҳар дамами ҷони гӯиёи шайтони барад

هر دمم جان گوئیا شیطان برد

Марги некӯтар будгар ҷони барад

مرگ نیکوتر بود گر جان برد

Хоҷа гуфт эй чораи хоҳи некбахт

خواجه گفت ای چاره خواه نیکبخت

Дар сироят аз миён бар кун дарахт

در سرایت از میان بر کن درخت

То бирав гнҷшг нанишинад дигар

تا برو گنجشگ ننشیند دگر

Бе дарахтати дев кӣ бинад дигар

بی درختت دیو کی بیند دگر

То дарунати ошён дев ҳаст

تا درونت آشیان دیو هست

Доимат аз деви сар колиў ҳаст

دایمت از دیو سر کالیو هست

Чун бисӯзӣ ошёни деви пок

چون بسوزی آشیان دیو پاک

Девро бо ту чаҳ кор эй дарднок

دیو را با تو چه کار ای دردناک