Гуфт дуздиро гирифт он сари фароз

گفت دزدی را گرفت آن سر فراز

Дар миёни ҷамъ дасташ кард боз

در میان جمع دستش کرد باز

Дузд на дам зад аз он на оҳ кард

دزد نه دم زد از آن نه آه کرد

Барграфт он дасту азм роҳ кард

برگرفت آن دست و عزم راه کرد

Ҳамчунон хомӯш мебурид роҳ

همچنان خاموش میبرید راه

То работӣ буд рафт онҷоигоаҳ

تا رباطی بود رفت آنجایگاه

Чун расед онҷохрўшӣ даргирифт

چون رسید آنجاخروشی درگرفت

Нолау фарёду ҷӯшӣ дар гирифт

ناله و فریاد و جوشی در گرفت

Дар фиғон омад бсди зории зор

در فغان آمد بصد زاری زار

Вази нафир хештан шуд бе қарор

وز نفیر خویشتن شد بی قرار

Соилӣ гуфташ ту бо чандини хурӯш

سایلی گفتش تو با چندین خروش

Зери дори охир чаро будӣ хамӯш

زیر دار آخر چرا بودی خموش

Гуфт онҷои ҳеҷ ҳамдардам набӯд

گفت آنجا هیچ همدردم نبود

Дасти бибридаи яке мардум набӯд

دست ببریده یکی مردم نبود

Гар ман онҷои сахти миҷўшидмӣ

گر من آنجا سخت میجوشیدمی

ё бсди фарёди бхрўшидмӣ

یا بصد فریاد بخروشیدمی

Гар басии фарёд будӣ он ҳама

گر بسی فریاد بودی آن همه

Халқро чун бод будӣ он ҳама

خلق را چون باد بودی آن همه

Лек ӣнҷои як бурӣда даст ҳаст

لیک اینجا یک بریده دست هست

Кас чаҳ донад ӯ бидонади дарди даст

کس چه داند او بداند درد دست

Лоҷарамгар пеш ӯ нолам равост

لاجرم گر پیش او نالم رواست

Кӯи бидонади нолаи ман аз куҷост

کو بداند نالهٔ من از کجاست

То наёяд ҳеҷ ҳамдардии падед

تا نیاید هیچ همدردی پدید

Нолаи ҳамдард натавонад шунид

نالهٔ همدرد نتواند شنید

Зарраи ин дард агар брхиздт

ذرهٔ این درد اگر برخیزدت

Дили бсди дард дигар брхиздт

دل بصد درد دگر برخیزدت

Гар шавад ин дарди домангири ту

گر شود این درد دامنگیر تو

Бас буд ин дарди доими пери ту

بس بود این درد دایم پیر تو

Вар нагирад доманати ин дарди зуд

ور نگیرد دامنت این درد زود

Гуфту гӯй ин надорад ҳеҷ суд

گفت و گوی این ندارد هیچ سود