Гашти Лайлии пеш аз маҷнӯни ҳалок

گشت لیلی پیش از مجنون هلاک

Буд ғоиби он замони маҷнӯни пок

بود غایب آن زمان مجنون پاک

Оқибати маҷнӯн чу бо онҷо расед

عاقبت مجنون چو با آنجا رسید

Ончӣ натавонист дид онҷо шунид

آنچه نتوانست دید آنجا شنید

Он яке гуфт эй дилати пари шӯр ӯ

آن یکی گفت ای دلت پر شور او

Хез то бо ту намоями гӯр ӯ

خیز تا با تو نمایم گور او

Гуфт ҳоҷат нест ин бо ман магӯӣ

گفت حاجت نیست این با من مگوی

Зонка ман он хок бишносам ббўӣ

زانکه من آن خاک بشناسم ببوی

Ин бигуфту роҳ гӯристон гирифт

این بگفت و راه گورستان گرفت

Наъра зан шуд шева мисатон гирифт

نعره زن شد شیوهٔ مستان گرفت

Хоки мибўӣид ва дар раҳ мешитофт

خاک میبوئید و در ره میشتافت

То ки гӯри Лайлии охир боз ёфт

تا که گور لیلی آخر باز یافت

Мотами он моҳро товон бидод

ماتم آن ماه را تاوان بداد

Соъатӣ бе худ шуд охир ҷон бидод

ساعتی بی خود شد آخر جان بداد

Чун бпокӣ зу баромади ҷони пок

چون بپاکی زو برآمد جان پاک

Дар бар аўдФн кардандаш бхок

در بر اودفن کردندش بخاک

Зинда ӯ аз ишқи ҷонон буду бас

زنده او از عشق جانان بود و بس

Лоҷарам бе ӯ фурӯ рафташ нафас

لاجرم بی او فرو رفتش نفس