Иллатии Маҳмӯдро гашти ошкор
علتی محمود را گشت آشکار
Шуд зи мадҳушии се рӯзу шаби зи кор
شد ز مدهوشی سه روز و شب ز کار
Дар се рӯз ва шаб наҷунбед ӯ зҷоӣ
در سه روز و شب نجنبید او زجای
Ақли зоили тан дар афтодаи зи пой
عقل زایل تن در افتاده ز پای
Ваии аҷаб онгаҳ ки шоҳи ҳақи шинос
وی عجب آنگه که شاه حق شناس
Шуд зи ҳуш аз ҳуши рафтаи бади аёс
شد ز هوش از هوش رفته بد ایاس
Рӯзи чорами шоҳ чун ҳушёри гашт
روز چارم شاه چون هشیار گشت
Он ғулом аз биҳшии бедори гашт
آن غلام از بیهشی بیدار گشت
Чашм чун бикшод аз ҳам подшоҳ
چشم چون بگشاد از هم پادشاه
Дид Аёзи хешро онҷоигоаҳ
دید ایاز خویش را آنجایگاه
Гуфт ту кӣ омдстӣ эй ғулом
گفت تو کی آمدستی ای غلام
Гуфт ин соъати зиҳии олии мақом
گفت این ساعت زهی عالی مقام
эй гадои суҳбати султони талаб
ای گدای صحبت سلطان طلب
То дромўзии тўбии ҳосили адаб
تا درآموزی توبی حاصل ادب
Чун Халифаи зодаи ҳақии туро
چون خلیفه زادهٔ حقی ترا
Кӣ кунад андари гадои табъии раҳо
کی کند اندر گدا طبعی رها
Буд бар болин ӯ ҳозири вазир
بود بر بالین او حاضر وزیر
Гуфт Эй бахшанда тоҷу сарир
گفت ای بخشندهٔ تاج و سریر
Шуд се рӯзу шаб ки бар болини шоҳ
شد سه روز و شب که بر بالین شاه
Ҳаст биҳуш ӯ чу шоҳи аинҷоигоаҳ
هست بیهوش او چو شاه اینجایگاه
На азуи як зарраи ҷунбиш дида ем
نه ازو یک ذره جنبش دیده ایم
На азуи ҳарфии сухан бишнида ем
نه ازو حرفی سخن بشنیده ایم
Вонгҳӣ гуяд ки акнӯн омадам
وآنگهی گوید که اکنون آمدم
Ман кунун зини кизби беруни омадам
من کنون زین کذب بیرون آمدم
Шоҳ гуфташ эй ғулом бе фурӯғ
شاه گفتش ای غلام بی فروغ
Бар сари ман аз чаҳ мигўӣии дурӯғ
بر سر من از چه میگوئی دروغ
Гуфт ҳаргиз дар дурӯғам нест роҳ
گفت هرگز در دروغم نیست راه
Лек чун бошад вуҷӯдами ғарқи шоҳ
لیک چون باشد وجودم غرق شاه
Шоҳ чун бихўд шавад бихўд шавам
شاه چون بیخود شود بیخود شوم
Чун бахуд боз ояд ӯ бихарад шавам
چون بخود باز آید او بخرد شوم
Аз сари хешами вуҷӯд хос нест
از سر خویشم وجود خاص نیست
Ин сухани ҷуз аз сар ихлос нест
این سخن جز از سر اخلاص نیست
Чун вуҷӯди ман буд аз шаҳриёр
چون وجود من بود از شهریار
Кӣ шавад бе ӯ вуҷӯдами ошкор
کی شود بی او وجودم آشکار
Бандаи доим аз ту мавҷӯдасту бас
بنده دایم از تو موجودست و بس
Худ ки бошад банда Маҳмӯдасту бас
خود که باشد بنده محمودست و بس
Ҷаҳд кун пеш аз аҷал эй худ параст
جهد کن پیش از اجل ای خود پرست
То зхлти зарраи ореи бадаст
تا زخلت ذرهٔ آری بدست
Гар шавад як зарраи хулати ҳосилат
گر شود یک ذره خلت حاصلت
Боз хандад офтобӣ дар дилат
باز خندد آفتابی در دلت