Солик омад пеши Мӯсои носабур
سالک آمد پیش موسی ناصبور
Мавсим Мӯсо бидид аз кӯҳи тавр
موسم موسی بدید از کوه طور
Гуфт эй нури ду олами зоти ту
گفت ای نور دو عالم ذات تو
На фалаки даҳ як занаи оёти ту
نه فلک ده یک زنه آیات تو
эй бшби ганҷ илоҳӣ ёфта
ای بشب گنج الهی یافته
Аз шабоне подшоҳӣ ёфта
از شبانی پادشاهی یافته
Дар шабонегар рама кардӣ бадаст
در شبانی گر رمه کردی بدست
Балки дар як шаб ҳама кардӣ бадаст
بلکه در یک شب همه کردی بدست
Ту чаҳ донистӣ ки бо чандини рама
تو چه دانستی که با چندین رمه
Он ҳама ҳосил кунӣ бо ин ҳама
آن همه حاصل کنی با این همه
Аз гилӣмӣ омадӣ берун кулем
از گلیمی آمدی بیرون کلیم
Дар шабонеи подшои гаштии муқӣм
در شبانی پادشا گشتی مقیم
Дар ҳамаи офоқи рӯзону шубон
در همه آفاق روزان و شبان
Ин чунин рӯзии наёбади як шубон
این چنین روزی نیابد یک شبان
Рӯзят чун дар шабоне шуд қавӣ
روزیت چون در شبانی شد قوی
Дар шабоне хатм кардӣ шбрўӣ
در شبانی ختم کردی شبروی
Чун шунӯди ании анои аллоҳи гӯши ту
چون شنود انی انا اللّه گوش تو
Ҳафт дарё хост аз як ҷӯши ту
هفت دریا خاست از یک جوش تو
Оташи ҳазрати зи роҳат дар рабӯд
آتش حضرت ز راهت در ربود
Каҳрабои ҳақ чу коҳат дар рабӯд
کهربای حق چو کاهت در ربود
Буд то оташи зи ту сад солаи роҳ
بود تا آتش ز تو صد ساله راه
Ту бик ҷазба шудӣ онҷоигоаҳ
تو بیک جذبه شدی آنجایگاه
Кард он оташи ҷаҳон бар ту фарох
کرد آن آتش جهان بر تو فراخ
эй ҳамаи сари сабзии он сабзи шох
ای همه سر سبزی آن سبز شاخ
Чун шудӣ бихўди зи коси астноъ
چون شدی بیخود ز کاس اصطناع
Кард ҷони ту каломи ҳақи самоъ
کرد جان تو کلام حق سماع
Аз ҳуҷб чун он калом омад бадар
از حجب چون آن کلام آمد بدر
Гашти як як зарраи Довӯдӣ дигар
گشت یک یک ذره داودی دگر
Сад ҷаҳон пурақл боистӣу ҳуш
صد جهان پرعقل بایستی و هوش
То шудӣ онҷоигаҳи ҷовиди гӯш
تا شدی آنجایگه جاوید گوش
Ин чунин давлат ки ҷовидон турост
این چنین دولت که جاویدان تراست
Хоси султонӣ ва худ султон турост
خاص سلطانی و خود سلطان تراست
Гар кунӣ як зарраи давлати қисми ман
گر کنی یک ذره دولت قسم من
Дар ду олам бо сар ояд исми ман
در دو عالم با سر آید اسم من
Мӯсо умронаш гуфт эй сӯхта
موسی عمرانش گفت ای سوخته
Тонгрдии оташии афрӯхта
تانگردی آتشی افروخته
Ҷон насӯзӣ тани нФрсоӣии тамом
جان نسوزی تن نفرسائی تمام
Раҳ наёбӣ сӯии ҷонони вассалом
ره نیابی سوی جانان والسلام
Аввал аз ҳастӣ худ безори шӯ
اول از هستی خود بیزار شو
Пас бъшқи нестӣ дар кори шӯ
پس بعشق نیستی در کار شو
Гар шӯй дар нестии соҳиби назар
گر شوی در نیستی صاحب نظر
Дар ҷаҳони фақри гардии дидаи вар
در جهان فقر گردی دیده ور
Фақри куллӣ нақди хоси мстФост
فقر کلی نقد خاص مصطفاست
Беқабул ӯ наёяд кори рост
بی قبول او نیاید کار راست
Чун бидидам фақру соҳиби ҳимматяш
چون بدیدم فقر و صاحب همتیش
Хостам аз ҳақи таъолии умматяш
خواستم از حق تعالی امتیش
Чун ту ҳастӣ уммат ӯ шод бош
چون تو هستی امت او شاد باش
Бандагӣ ӯ кун ва озод бош
بندگی او کن و آزاد باش
Роҳ ӯ гиру ҳавоӣ ӯ талаб
راه او گیر و هوای او طلب
Дар ризои ҳақи ризоӣ ӯ талаб
در رضای حق رضای او طلب
Мурдаи дили мардии ту ва роҳӣаст давр
مرده دل مردی تو و راهیست دور
Зинда кун ҷон аз дами соҳиби збўр
زنده کن جان از دم صاحب زبور
Солик омад пеши пери поки зот
سالک آمد پیش پیر پاک ذات
Шарҳ додаш ончӣ буд аз мушкилот
شرح دادش آنچه بود از مشکلات
Пер гуфташ ҷон Мӯсо кулем
پیر گفتش جان موسی کلیم
Олам ишқасту дарёии азим
عالم عشق است و دریای عظیم
Дар ҷаҳони ишқ ӯ дорад сабақ
در جهان عشق او دارد سبق
Ишқро ӯ месазад алҳақ баҳақ
عشق را او میسزد الحق بحق
Ишқи давлати хона ҳар ду ҷаҳонаст
عشق دولت خانهٔ هر دو جهانست
Ҳарки ошиқ нест доваш дар миёнаст
هرکه عاشق نیست داوش در میانست
Рӯй мебояд бхўни хеши шаст
روی میباید بخون خویش شست
То буд дар ишқи мурғи ҷонати чуст
تا بود در عشق مرغ جانت چست
Ошиқӣ дар ишқ агар некӯ буд
عاشقی در عشق اگر نیکو بود
Хештани куштани тариқ ӯ буд
خویشتن کشتن طریق او بود
Ҳар кро бо ишқ дмсозӣ фитод
هر کرا با عشق دمسازی فتاد
Камтарини чизяш ҷонбозӣ фитод
کمترین چیزیش جانبازی فتاد