Мирзодӣ буд баси хуршеди чеҳр

میرزادی بود بس خورشید چهر

Аз қадам то фарқ чун хуршеди меҳр

از قدم تا فرق چون خورشید مهر

Машки мўӣии танги чашмии дилбарӣ

مشک موئی تنگ چشمی دلبری

Ҳар ду лаълаши шеру шаҳду шукрӣ

هر دو لعلش شیر و شهد و شکری

Чун бтркии гуфтанаш рой омадӣ

چون بترکی گفتنش رای آمدی

Дарди дандонаши шукр хоӣ омадӣ

درد دندانش شکر خای آمدی

Ҳар замони ъмдои з пас кардӣ нигоҳ

هر زمان عمدا ز پس کردی نگاه

Ва ӯ фикандӣ пеши ду зулфи сиёҳ

و او فکندی پیش دو زلف سیاه

Ҳаркии зулф ӯ ба пеш афканда дид

هرکه زلف او به پیش افکنده دید

Хешро дар пеши зулфаш банда дид

خویش را در پیش زلفش بنده دید

Бомдодони кӯи буруни миомдӣ

بامدادان کو برون میآمدی

Аз лаб ӯ буии хӯни миомдӣ

از لب او بوی خون میآمدی

Бо камону тири он олам фурӯз

با کمان و تیر آن عالم فروز

Барграфтӣ роҳи саҳрои рӯзи рӯз

برگرفتی راه صحرا روز روز

Чун кажи устодӣу тири андохтӣ

چون کژ استادی و تیر انداختی

Олимиро дар нафири андохтӣ

عالمی را در نفیر انداختی

Чун наҳодӣ тири саркаш дар камон

چون نهادی تیر سرکش در کمان

Халқ саргардон шудандӣ ҳар замон

خلق سرگردان شدندی هر زمان

Ҳркжӣ каз новак мижгонаш хост

هرکژی کز ناوک مژگانش خاست

Абрӯӣ ҳамчун камонаш кард рост

ابروی همچون کمانش کرد راست

Ҷумлаи мимрднд чун роҳӣ набӯд

جمله میمردند چون راهی نبود

Ҳечкасро Зуҳра оҳӣ набӯд

هیچکس را زهرهٔ آهی نبود

Ошиқяш афтод оташи пора

عاشقیش افتاد آتش پارهٔ

Беқарорӣ бе дилии хӯни хора

بی قراری بی دلی خون خوارهٔ

Ҷон ӯ месӯхт дили худ рафта буд

جان او میسوخت دل خود رفته بود

Зонка беш аз ҷони дилаши ошуфта буд

زانکه بیش از جان دلش آشفته بود

Гуфт то ҷонаст бо дмсози хеш

گفت تا جانست با دمساز خویش

Кӣ тавонам гуфт ҳаргизи рози хеш

کی توانم گفت هرگز راز خویش

Чун бики ҷӯи минснҷди оламаш

چون بیک جو مینسنجد عالمش

Кӣ буд аз олимии як ҷӯи ғамаш

کی بود از عالمی یک جو غمش

наменабӯдаш сабр бе он дар пок

می نبودش صبر بی آن در پاک

Кард аз шавқи Рахши азми ҳалок

کرد از شوق رخش عزم هلاک

Музиъии кони мирзоади онҷоигоаҳ

موضعی کان میرزاد آنجایگاه

Тир меандохт ҳар рӯзии пагоҳ

تیر میانداخت هر روزی پگاه

Буд аз баҳри ҳадафи як кӯраи хок

بود از بهر هدف یک کوره خاک

Шуд ниҳон дар хоки ошиқи дарднок

شد نهان در خاک عاشق دردناک

Хеши родри хок пинҳон кард чуст

خویش رادر خاک پنهان کرد چست

Маргро бинишаст вдст аз ҷон бишуст

مرگ را بنشست ودست از جان بشست

Чун дигар рӯз омад он маи пораи боз

چون دگر روز آمد آن مه پاره باز

Хок кард аз тири он хунхораи боз

خاک کرد از تیر آن خونخواره باز

Ончунон тиряш зад бар синаи сахт

آنچنان تیریش زد بر سینه سخت

Каз шигарфии тир ӯ шуд лухти лухт

کز شگرفی تیر او شد لخت لخت

Ошиқаш аз хок берун кард сар

عاشقش از خاک بیرون کرد سر

Ҷумлаи он хок дар хӯн кард тар

جملهٔ آن خاک در خون کرد تر

Мирзода кон бидид ӯ даври ҷой

میرزاده کان بدید او دور جای

Боз менашнохт зон ғами сари зи пой

باز مینشناخت زان غم سر ز پای

Сӯй ошиқ рафт ва гуфт эй шӯхи мард

سوی عاشق رفت و گفت ای شوخ مرد

Ин чаро кардӣу ҳаргизи ин ки кард

این چرا کردی و هرگز این که کرد

Марди ошиқ чун шунид овоз ӯ

مرد عاشق چون شنید آواز او

Пас бидид он некӯӣу ноз ӯ

پس بدید آن نیکوی و ناز او

Ҳамчуи борони гиря бар вай фитод

همچو باران گریهٔ بر وی فتاد

Рост гуфтӣ оташи андар не фитод

راست گفتی آتش اندر نی فتاد

Гуфт изоин ин кор кардам бар яқин

گفت ازاین این کار کردم بر یقین

То туам гўӣӣ чаро кардӣ чунин

تا توم گوئی چرا کردی چنین

Тир чун аз даст ту омад бурун

تیر چون از دست تو آمد برون

Гӯ бирез аз синаи ман ҷӯии хӯн

گو بریز از سینهٔ من جوی خون

Ҳарчӣ аздст ту ояд хуш буд

هرچه ازدست تو آید خوش بود

Гар ҳамаи дарёии пари оташ буд

گر همه دریای پر آتش بود

Буд бо зулфи туам розии ниҳон

بود با زلف توم رازی نهان

Ҳеҷ муҳаррам менадидам дар ҷаҳон

هیچ محرم می ندیدم در جهان

Давр дидам зулф чун занҷири ту

دور دیدم زلف چون زنجیر تو

Бозгуфтам рози дил бо тири ту

بازگفتم راز دل با تیر تو

Ман чаҳ саг бошам турои носозгор

من چه سگ باشم ترا ناسازگار

То марои тир ту бошад рози дор

تا مرا تیر تو باشد راز دار

Кошкӣ ман соҳиби сад ҷонмӣ

کاشکی من صاحب صد جانمی

То ҳама бар тири ту аФшонмӣ

تا همه بر تیر تو افشانمی

Ним ҷонӣ буд аз олами маро

نیم جانی بود از عالم مرا

Аз ҳазорон ҷон бааст ин дами маро

از هزاران جان به است این دم مرا

Кӣ кунам аз ним ҷонии ёди ман

کی کنم از نیم جانی یاد من

Каз ҳазорон ҷон шудам озоди ман

کز هزاران جان شدم آزاد من

Гар бҷон омад марои дръшқи кор

گر بجان آمد مرا درعشق کار

Пеши ҷонони хуши тавонам марди зор

پیش جانان خوش توانم مرد زار

Чун бигуфт ин рози худ хуш ҷон бидод

چون بگفت این راز خود خوش جان بداد

Ҷон гарон нахарида буд арзон бидод

جان گران نخریده بود ارزان بداد

эй ки бурҷони ларзӣ ва бар тани мудом

ای که برجان لرزی و بر تن مدام

Худ бики арзани нмёрзии тамом

خود بیک ارزن نمیارزی تمام

Гуҳи ту бар ҷони ларзӣу гуҳ бар танӣ

گه تو بر جان لرزی و گه بر تنی

Чанд ларзӣ чун наярзӣ арзанӣ

چند لرزی چون نیرزی ارزنی

То бкӣ ҳамчун занони пардагӣ

تا بکی همچون زنان پردگی

Мард ошиқ бош бе афсурдагӣ

مرد عاشق باش بی افسردگی

Зиндагонии ин чунин кун гар кунӣ

زندگانی این چنین کن گر کنی

Ҷонфишонии ин чунин кун гар кунӣ

جانفشانی این چنین کن گر کنی