Як шабии Маҳмӯди шоҳи ҳақи шинос
یک شبی محمود شاه حق شناس
Ашк меифшоанд бар рӯй аёс
اشک می افشاند بر روی ایاس
Ҷома чун аз ашки худ дрхўн кашид
جامه چون از اشک خود درخون کشید
Музей ӯ оқибат берун кашид
موزهٔ او عاقبت بیرون کشید
Ташт овараду гулоби он неки ном
طشت آورد و گلاب آن نیک نام
Шасти андари ташти зари пои ғулом
شست اندر طشت زر پای غلام
Гарчи бисёре гулобаши пеш буд
گرچه بسیاری گلابش پیش بود
Сад раҳи ашкаш аз гулобаш беш буд
صد ره اشکش از گلابش بیش بود
Чун бдомн хушк кардӣ пой ӯ
چون بدامن خشک کردی پای او
Тар шудӣ аз чашми хӯни полоӣ ӯ
تر شدی از چشم خون پالای او
Рӯй охир бар кафи поиши ниҳод
روی آخر بر کف پایش نهاد
Пас зи дасти ишқ дар поиш фитод
پس ز دست عشق در پایش فتاد
То ба рӯз аз пой ӯ сар бар надошт
تا به روز از پای او سر بر نداشت
Пой ӯ аз дида тар барнадошт
پای او از دیدهٔ تر برنداشت
Мегирист аз оташи савдоӣ ӯ
میگریست از آتش سودای او
Бӯса мезад ҳар нафас бар пой ӯ
بوسه میزد هر نفس بر پای او
Шамъи бошаҳ низ хуш хуш мегирист
شمع باشه نیز خوش خوش میگریست
Ҳамчуи шаҳи ҷонии пар оташ мегирист
همچو شه جانی پر آتش میگریست
Шоҳиду шаб буду шоҳу шамъ буд
شاهد و شب بود و شاه و شمع بود
Ҳарчӣ бояд ҷумлаи он шаби ҷамъ буд
هرچه باید جمله آن شب جمع بود
Ваии аҷаби шаҳ дар чунон айшии тамом
وی عجب شه در چنان عیشی تمام
Рӯй мемолида дар пои ғулом
روی میمالید در پای غلام
Ишқ чун ҷоӣии чунин зӯрӣ кунад
عشق چون جائی چنین زوری کند
Шерро дандони кунон мӯрӣ кунад
شیر را دندان کنان موری کند
Гар набӯдӣ ин чунин шаби ҳаргизат
گر نبودی این چنین شب هرگزت
Ман нахонам ҷузи гдоӣии оҷизат
من نخوانم جز گدائی عاجزت
Қадари ин шаб ошиқон донанду бас
قدر این شب عاشقان دانند و بس
Завқи симурғӣ куҷо донад магас
ذوق سیمرغی کجا داند مگس
Оқибат чун гашти ҳушёри он ғулом
عاقبت چون گشت هشیار آن غلام
Гашта бади биҳши шоҳи неки ном
گشته بد بیهش شاه نیک نام
Чун нигаҳ кард он ғулом аз сӯй ӯ
چون نگه کرد آن غلام از سوی او
Дид пои хештан бар рӯй ӯ
دید پای خویشتن بر روی او
Пой аз рӯй шҳншаҳ барнадошт
پای از روی شهنشه برنداشت
Зонкаҳ ӯ дар хеши мўӣӣ сар надошт
زآنکه او در خویش موئی سر نداشت
Ҳамчунон мебуд то шоҳи баланд
همچنان میبود تا شاه بلند
Гашт аз беҳӯшии худ ҳӯшманд
گشت از بیهوشی خود هوشمند
Чун ба ҳуш омад шаҳи олии мақом
چون به هوش آمد شه عالی مقام
Гуфт чаҳ бе ҳрмтисти ин эй ғулом
گفت چه بی حرمتیست این ای غلام
Гуфт ин беҳурматӣ дар кули ҳол
گفت این بی حرمتی در کل حال
Ҳаст шоҳи ҳафт кишварро камол
هست شاه هفت کشور را کمال
Зонкаҳи шоҳии бандагии мибоидт
زآنکه شاهی بندگی میبایدت
Саркашии афкандагии мибоидт
سرکشی افکندگی میبایدت
Доштӣ аз подшоҳии зиндагӣ
داشتی از پادشاهی زندگی
Омадӣ андари либоси бандагӣ
آمدی اندر لباس بندگی
Аз худовандӣ дилат бигрифта буд
از خداوندی دلت بگرفته بود
Лоҷарам бар бандагии оштФаҳ буд
لاجرم بر بندگی آشتفه بود
Чун ҳама будӣ ҳамаи михўостӣ
چون همه بودی همه میخواستی
Шоҳ будӣ бандагиро хостӣ
شاه بودی بندگی را خاستی
Бандаро кардӣ ба май бихўди тамом
بنده را کردی به می بیخود تمام
То шабӣ дар бандагӣ кардӣ қиём
تا شبی در بندگی کردی قیام
Хез каз ту бандагӣ зебанда нест
خیز کز تو بندگی زیبنده نیست
Ман бисмии банда ки султон банда нест
من بسم بنده که سلطان بنده نیست
Бандагӣ чун нест бар болои ту
بندگی چون نیست بر بالای تو
Хез бо сари шӯ ки нест ин ҷои ту
خیز با سر شو که نیست این جای تو
Сарнишинии бас буд шаҳро мудом
سرنشینی بس بود شه را مدام
Пой бӯсидан раҳо кун бо ғулом
پای بوسیدن رها کن با غلام
Ин бигуфт ва гуфт шоҳо ҳар нафас
این بگفت و گفت شاها هر نفس
Бар дил худ медиҳӣ ту бӯсу бас
بر دل خود میدهی تو بوس و بس
Чун дилати ин хости ту донеу дил
چون دلت این خواست تو دانی و دل
Ман кӣм то дар миёни гирдами хаҷал
من کیم تا در میان گردم خجل
Банди бандами ҷумла дар фармони тест
بند بندم جمله در فرمان تست
Бӯса бар ҳар ҷо ки додӣ зон тест
بوسه بر هر جا که دادی زان تست