Ишқи луқмони сарахсӣ зӯр кард

عشق لقمان سرخسی زور کرد

Сӯии саҳрои барадаш ва дар шӯр кард

سوی صحرا بردش و در شور کرد

Шуд чу тифлии хирад бар чӯбии савор

شد چو طفلی خرد بر چوبی سوار

Кард чӯбӣ низ дар дасти устувор

کرد چوبی نیز در دست استوار

Гуфт хоҳам шуд баҷанг имрӯзи ман

گفت خواهم شد بجنگ امروز من

Бӯ ки якборӣ шавам пирӯзи ман

بو که یکباری شوم پیروز من

Бо дилии пар шӯр мешуд ҳамчунон

با دلی پر شور میشد همچنان

Оқибат таркяш бигирифт он замон

عاقبت ترکیش بگرفت آن زمان

Тарки зуди он чӯб аз дасташи бикунад

ترک زود آن چوب از دستش بکند

Пас бзхми чӯб дар басташ фиканд

پس بزخم چوب در بستش فکند

Ҷомау рӯйиши ҳама дрхўн гирифт

جامه و رویش همه درخون گرفت

Баъд азон рафту раҳ ҳомӯн гирифт

بعد ازآن رفت و ره هامون گرفت

Оқибат бархест луқмони шармсор

عاقبت برخاست لقمان شرمسار

Ҷомау рӯйиши зи хӯн чун лолаи зор

جامه و رویش ز خون چون لاله زار

Сӯй шаҳр омад бхўни ғарқа шуда

سوی شهر آمد بخون غرقه شده

Халқи гирдогирд ӯ ҳалқа шуда

خلق گرداگرد او حلقه شده

Соилӣ гуфташ ки ҷангат чун бирафт

سایلی گفتش که جنگت چون برفت

Гуфт бад ё неки борӣ хӯн бирафт

گفت بد یا نیک باری خون برفت

Гуфт ту ба омадӣ ё ӯ бҳрб

گفت تو به آمدی یا او بحرب

Гуфт ҳам рӯем бибин ҳам хирқаи зарб

گفت هم رویم ببین هم خرقه ضرب

Чун ман андар ҷанг будам марди мард

چون من اندر جنگ بودم مرد مرد

Зини чунин гулгуна рӯем сурх кард

زین چنین گلگونه رویم سرخ کرد

Ғарқаи хӯнам ҳаме бингар мапурс

غرقهٔ خونم همی بنگر مپرس

Ҷома ва рӯем бибин дигар мапурс

جامه و رویم ببین دیگر مپرس

наменаёраст ӯ бахуди ин кор кард

می نیارست او بخود این کار کرد

Омад ва таркем бо худ ёр кард

آمد و ترکیم با خود یار کرد