Мӯсои умрон ҳаме шуд сӯии тавр

موسی عمران همی شد سوی طور

Зоҳидиро дид дар раҳи ғарқи нур

زاهدی را دید در ره غرق نور

Гуфт эй Мӯсо бигӯ бо кирдигор

گفت ای موسی بگو با کردگار

Кончаҳ гуфтӣ карда шуд раҳмат биор

کآنچه گفتی کرده شد رحمت بیار

Баъд аз он чун шуд аз онҷои давртар

بعد از آن چون شد از آنجا دورتر

Ошиқиро дид азуи махмур тар

عاشقی را دید ازو مخمور تر

Гуфт бо ҳақи гӯй кин бемағзу пӯст

گفت با حق گوی کاین بی مغز و پوست

Дӯстдори тести ту доряши дӯст

دوستدار تست تو داریش دوست

Оқибати Мӯсо чу шуд онҷоигоаҳ

عاقبت موسی چو شد آنجایگاه

Дид девонаи дилиро пеши роҳ

دید دیوانه دلی را پیش راه

Бараҳнаи пойу сару густохи вор

برهنه پای و سر و گستاخ وار

Гуфт ин соъат бигӯ бо кирдигор

گفت این ساعت بگو با کردگار

Чанд сўдоӣими дорӣ беш азин

چند سودائیم داری بیش ازین

Ман надорам барги хорӣ беш азин

من ندارم برگ خواری بیش ازین

Ҷони ман аз ғусса бар лаб омадаст

جان من از غصه بر لب آمدست

Рӯзи шодии маро шаб омадаст

روز شادی مرا شب آمدست

Ман бтрк ту бигуфтам эй азиз

من بترک تو بگفتم ای عزیز

Ту бтрки ман туоне гуфт низ

تو بترک من توانی گفت نیز

Чун сухани девонаро некӯ набӯд

چون سخن دیوانه را نیکو نبود

Ҳеҷ Мӯсоро ҷавоб ӯ набӯд

هیچ موسی را جواب او نبود

Чун батавр омад кулем кори соз

چون بطور آمد کلیم کار ساز

Гуфт вбшнид ва чу мегардид боз

گفت وبشنید و چو میگردید باز

Қиссаи он обид ва ошиқ бигуфт

قصهٔ آن عابد و عاشق بگفت

Ҳақи ҷавоб ҳар ду тан лоиқ бигуфт

حق جواب هر دو تن لایق بگفت

Гуфт он обид барои раҳмат аст

گفت آن عابد برای رحمت است

Марди ошиқро муҳаббат қисмат аст

مرد عاشق را محبت قسمت است

Ҳар дуро мақсӯди ӣнҷо ҳосил аст

هر دو را مقصود اینجا حاصل است

Ҳарчӣ мехоҳанд аз мо ҳосил аст

هرچه میخواهند از ما حاصل است

Кард Мӯсои саҷда ва гардид боз

کرد موسی سجده و گردید باز

Ҳақ таъолӣ гуфт дигар чист роз

حق تعالی گفت دیگر چیست راز

Қиссаи девона пинҳон карда

قصهٔ دیوانه پنهان کردهٔ

Ту дарин пайғом товон карда

تو درین پیغام تاوان کردهٔ

Гуфт ё раби он сухани бнҳФтаҳ ба

گفت یا رب آن سخن بنهفته به

Гарчи майдонӣ ту он ногуфта ба

گرچه میدانی تو آن ناگفته به

Чун гушойами ман дарони пайғоми лаб

چون گشایم من درآن پیغام لب

Зонкаҳ ҳаст аинҷоигаҳи тарки адаб

زآنکه هست اینجایگه ترک ادب

Ҳақи бадви гуфтои ҷавобаши боздиҳ

حق بدو گفتا جوابش بازده

Сӯй ӯ аз сӯии мо овози даҳ

سوی او از سوی ما آواز ده

Гӯи худои мигўидт эй бе қарор

گو خدا میگویدت ای بی قرار

Гар бгўӣии ту бтрки кирдигор

گر بگوئی تو بترک کردگار

Ман бтрк ту нахоҳам гуфт ҳеҷ

من بترک تو نخواهم گفت هیچ

Хоҳи сари печ аз ман ва хоҳӣ мапӣч

خواه سر پیچ از من و خواهی مپیچ

Қисса девонагон озодагӣаст

قصهٔ دیوانگان آزادگیست

Ҷумлаи густохӣ ва кор афтодагӣаст

جمله گستاخی و کار افتادگیست

Ончии фориғи мибгўиди бедилӣ

آنچه فارغ میبگوید بیدلی

Кӣ тавонад гуфт ҳаргизи оқилӣ

کی تواند گفت هرگز عاقلی