Аз акобр буд шайхии номдор

از اکابر بود شیخی نامدار

Дид дар хоби он бузурги комгор

دید در خواب آن بزرگ کامگار

Кӯи броҳии мишдии равшан чу моҳ

کو براهی میشدی روشن چو ماه

Як фиришта омадӣ пешаши бароа

یک فرشته آمدی پیشش براه

Пас бадв гуфтӣ ки азмат то куҷост

پس بدو گفتی که عزمت تا کجاست

Гуфт азми ман бадаргоҳ худост

گفت عزم من بدرگاه خداست

Он фиришта гуфташ охири шарми дор

آن فرشته گفتش آخر شرم دار

Ту шудаи машғӯли чандини кору бор

تو شده مشغول چندین کار و بار

Ин ҳамаи асбобу амлокат буд

این همه اسباب و املاکت بود

Пас ҳавои ҳазрати пакет буд

پس هوای حضرت پاکت بود

Кору бори хеши мидории азиз

کار و بار خویش میداری عزیز

Қурби ҳақ бояд басари борят низ

قرب حق باید بسر باریت نیز

Ин ҳамаи лангари зи ту овехта

این همه لنگر ز تو آویخته

Чун шӯй бо нури ҳақи омехта

چون شوی با نور حق آمیخته

Рӯзи дигари мард аз он ғам шуд ҳалок

روز دیگر مرد از آن غم شد هلاک

Ҳарчӣ будаш сари басар дар бохти пок

هرچه بودش سر بسر در باخت پاک

Як намад пора ки аз ваии ҷомаи сохт

یک نمد پاره که از وی جامه ساخت

Он нигаҳ дошт ва дигар ҷумлаи ббохт

آن نگه داشت و دگر جمله بباخت

Чун шаб дигар бихуфт он покбоз

چون شب دیگر بخفت آن پاکباز

Он фиришта дар раҳаш афтод боз

آن فرشته در رهش افتاد باز

Гуфт ҳони қасди куҷои дории чунин

گفت هان قصد کجا داری چنین

Гуфт қасди қурби раби Алъоламин

گفت قصد قرب رب العالمین

Гуфт охир бе хиради онҷо рӯй

گفت آخر بی خرد آنجا روی

Бо чунин жанда намад онҷо рӯй

با چنین ژنده نمد آنجا روی

Бо намад онҷои Марв эй ҳақи шинос

با نمد آنجا مرو ای حق شناس

Бо худованди ҷаҳони охири пилос

با خداوند جهان آخر پلاس

Шуд ҳиҷоби роҳи исои сӯзанӣ

شد حجاب راه عیسی سوزنی

Аз нмдсозии ту худро ҷавшанӣ

از نمدسازی تو خود را جوشنی

Рӯзи дигари марди оташ бар фурухт

روز دیگر مرد آتش بر فروخت

Ваон намад пора биоварад ва бсухт

وان نمد پاره بیاورد و بسوخت

Дид алқсаҳи шаб дигар бихоб

دید القصه شب دیگر بخواب

Кон фиришта кард сӯй ӯ шитоб

کآن فرشته کرد سوی او شتاب

Гуфт азм ту куҷост эй номдор

گفت عزم تو کجاست ای نامدار

Гуфт наздики худои комгор

گفت نزدیک خدای کامگار

Он фиришта гуфт эй баси покбоз

آن فرشته گفت ای بس پاکباز

Чун ту кардӣ ҳарчӣ буд аз хеши боз

چون تو کردی هرچه بود از خویش باز

Ту кунун биншин Марви зини ҷойгоҳ

تو کنون بنشین مرو زین جایگاه

Чун ту бинишастӣ бияёд подшоҳ

چون تو بنشستی بیاید پادشاه

Чун ҳамаи сӯй ҳақ омад пўии ту

چون همه سوی حق آمد پوی تو

Ҳақ худ ояд бишк акнӯн сӯии ту

حق خود آید بیشک اکنون سوی تو

Поки шӯ аз ҳарчӣ дорӣ ва бибоз

پاک شو از هرچه داری و بباز

То ҳақат дар покӣ ояд пеши боз

تا حقت در پاکی آید پیش باز

То нтобад нуқтаи дарвешят

تا نتابد نقطهٔ‌درویشیت

Набӯд аз қурби худо бе хешят

نبود از قرب خدا بی خویشیت

Нуқта фақраст пишони ҳама

نقطهٔ فقرست پیشان همه

Фақр ҷонсӯзаст дармони ҳама

فقر جانسوزست درمان همه

Гар ба фақрат нест фахрӣ чун расӯл

گر به فقرت نیست فخری چون رسول

Ҳаст дайнати ширку фазли ту фузул

هست دینت شرک و فضل تو فضول

Фақр ҳамчун каъбаи чор арқон намӯд

فقر همچون کعبه چار ارکان نمود

Панҷумаши ҷузи зот ҳақ натавон намӯд

پنجمش جز ذات حق نتوان نمود

Дар замони Мустафои ин ҳар чаҳор

در زمان مصطفی این هر چهار

Бар саҳоба буд доими ошкор

بر صحابه بود دایم آشکار

Ҷўъу ҷони бозӣу зл ва ғурбатаст

جوع و جان بازی و ذل و غربتست

Чун гузашти ин чори панҷуми қрбтст

چون گذشت این چار پنجم قربتست

Ҷумларо беҷўъ оромӣ набӯд

جمله را بی جوع آرامی نبود

Ҳеҷ кас дар нон ва дар номӣ набӯд

هیچ کس در نان و در نامی نبود

Ҷумлаи асҳоб ҷонбоз омаданд

جملهٔ اصحاب جانباز آمدند

Ошиқу мард ва срондоз омаданд

عاشق و مرد و سرانداز آمدند

Ҷумларо ъзӣ ки буд аз зл буд

جمله را عزی که بود از ذل بود

Лоҷарам ҳар ҷузви эшон кул буд

لاجرم هر جزو ایشان کل بود

Ҷумла дар ғурбати ватани бгзоштнд

جمله در غربت وطن بگذاشتند

Дили зи зод ва буд худ бардоштанд

دل ز زاد و بود خود برداشتند

Лоҷарам дар фақр султон омаданд

لاجرم در فقر سلطان آمدند

Беҳтарини халқи ду ҷаҳон омаданд

بهترین خلق دو جهان آمدند

Дар биёбоне ки сълўкони роҳ

در بیابانی که صعلوکان راه

Дар рикоби оранди пои он ҷойгоҳ

در رکاب آرند پای آن جایگاه

Хоҷагон аз ишқи дастори он замон

خواجگان از عشق دستار آن زمان

Ҷумла дар хона гурезанд аз миён

جمله در خانه گریزند از میان

Гар ту ҳастӣ мурғи ишқу марди роҳ

گر تو هستی مرغ عشق و مرد راه

Аз дар ҳақи сад ҳазорон дидаи хоҳ

از در حق صد هزاران دیده خواه

То бидон ҳар дидаи умрии бенгарӣ

تا بدان هر دیده عمری بنگری

Хештани бинии мхнси гавҳарӣ

خویشتن بینی مخنث گوهری

Ҳар замонати тозаи инкорӣ дигар

هر زمانت تازه انکاری دگر

Дар бен ҳар мӯии зуннорӣ дигар

در بن هر موی زناری دگر

Пас бчндони чашм чун кардӣ нигоҳ

پس بچندان چشم چون کردی نگاه

Бори дигари сад ҳазорон гӯши хоҳ

بار دیگر صد هزاران گوش خواه

То бидон ҳар гӯш дар лайли внҳор

تا بدان هر گوش در لیل ونهار

Бишинавӣ аз даргаи ҳақи ошкор

بشنوی از درگه حق آشکار

К-эии мхнси гавҳари ӣнҷо бор нест

کای مخنث گوهر اینجا بار نیست

Ишқи ҳақро бо мхнс кор нест

عشق حق را با مخنث کار نیست

Мард мебояд на сар ӯро на пой

مرد میباید نه سر او را نه پای

Ҷумла гум гашта дарав ӯ дар худоӣ

جمله گم گشته درو او در خدای

Гар буд як зарра дар фақрати манӣ

گر بود یک ذره در فقرت منی

Набӯдат ҷовид рӯй эминӣ

نبودت جاوید روی ایمنی