Боязид аз хона меомад пагоҳ
بایزید از خانه میآمد پگاه
АўФтоди онҷои сегӣ бо ӯ бароа
اوفتاد آنجا سگی با او براه
Шайхи ҳолеи ҷомаро дар ҳам гирифт
شیخ حالی جامه را در هم گرفت
Зонка сагро сахт номаҳрам гирифт
زانکه سگ را سخت نامحرم گرفت
Саги зФон ҳол бикшод он замон
سگ زفان حال بگشاد آن زمان
Гуфт агар хушками макаш аз ман Аннан
گفت اگر خشکم مکش از من عنان
Вртрми ҳафт об ва як хок эй салим
ورترم هفت آب و یک خاک ای سلیم
Сулҳ андозад миёни мо муқӣм
صلح اندازد میان ما مقیم
Гар туро саҳласт бо ман зон чаҳ бок
گر تو را سهل است با من زان چه باک
Кори ту бо тести кории хавфнок
کار تو با تست کاری خوفناک
Гар бахуди домани зании як зарраи боз
گر بخود دامن زنی یک ذره باز
Пас зи сад дарё кунӣ ғусли намоз
پس ز صد دریا کنی غسل نماز
Зони ҷанобат ҳам нагардӣ ҳеҷ пок
زآن جنابت هم نگردی هیچ پاک
Пок мегардӣ зи ман аз обу хок
پاک میگردی ز من از آب و خاک
Инки ту домани зи ман дории нигоҳ
اینکه تو دامن ز من داری نگاه
Ҷаҳд кун каз хештани дории нигоҳ
جهد کن کز خویشتن داری نگاه
Шайх гуфташ зоҳирии дории палид
شیخ گفتش ظاهری داری پلید
Ҳаст он дар ботини ман нопадид
هست آن در باطن من ناپدید
Азм кун то ҳар ду як манзил кунем
عزم کن تا هر دو یک منزل کنیم
Бӯ каз онҷои покӣӣ ҳосил кунем
بو کز آنجا پاکئی حاصل کنیم
Гар дўҷои оби наҷис бар ҳам шавад
گر دوجا آب نجس بر هم شود
Чун бадв қулла расад муҳаррам шавад
چون بدو قله رسد محرم شود
Ҳамраҳе кун эй бзоҳри ботинам
همرهی کن ای بظاهر باطنم
То шавад аз покии дили эминам
تا شود از پاکی دل ایمنم
Саг бадв гуфт эй эмоми роҳбар
سگ بدو گفت ای امام راهبر
Ман нишоем ҳамраҳеро дар гузар
من نشایم همرهی را در گذر
Зонкаҳи ман ради ҷаҳонами ин замон
زآنکه من رد جهانم این زمان
Вонгҳӣ ҳастӣ ту мақбули ҷаҳон
وآنگهی هستی تو مقبول جهان
Ҳркрои байнами маро кӯбӣ расад
هرکرا بینم مرا کوبی رسد
Бо лагад ё санг ё чӯбӣ расад
با لگد یا سنگ یا چوبی رسد
Ҳар крои бинӣ ту гардад хоки ту
هر کرا بینی تو گردد خاک تو
Шукр гуяд зи эътиқоди поки ту
شکر گوید ز اعتقاد پاک تو
Аз паии фардои худ то зода ам
از پی فردای خود تا زاده ام
Устихонии хешро наниҳода ам
استخوانی خویش را ننهاده ام
Ту магари шаккоки роҳи афтода
تو مگر شکاک راه افتادهٔ
Лоҷарами гандуми ду хам биниҳода
لاجرم گندم دو خم بنهادهٔ
То буд гандуми магари фардот ро
تا بود گندم مگر فردات را
Сари нмигрдди чунин судот ро
سر نمیگردد چنین سودات را
Шайх кин башнавад муштӣ оҳ кард
شیخ کاین بشنود مشتی آه کرد
Рӯйу раҳ на рӯй сӯй роҳ кард
روی و ره نه روی سوی راه کرد
Гуфт чун ман миншоими зоблҳӣ
گفت چون من مینشایم زابلهی
То кунам бо як саг ӯ ҳамраҳе
تا کنم با یک سگ او همرهی
Ҳамраҳеи лоязолу лами изл
همرهی لایزال و لم یزل
Чун тавонам кард бо чандини халал
چون توانم کرد با چندین خلل
То ки мемонад ман вмоӣии туро
تا که میماند من ومائی ترا
Рӯй набӯд эминии ҷоӣии туро
روی نبود ایمنی جائی ترا
Чун зи мо ва ман буруни оӣии тамом
چون ز ما و من برون آئی تمام
Ҳар ду олами кул ту бошӣ вассалом
هر دو عالم کل تو باشی والسلام