Дар миёни ҷамъи як соҳиби камол

در میان جمع یک صاحب کمال

Кард мҳии аддӣни яҳёро савол

کرد محی الدین یحیی را سؤال

Кони ҳамаи мансаб ки пайдои внҳон

کان همه منصب که پیدا ونهان

Мустафоро буд дар ҳар дўҷҳон

مصطفی را بود در هر دوجهان

Аз чаҳ гуфт ӯ кошкӣ аз баҳри ҷӯад

از چه گفت او کاشکی از بحر جود

Ҳақ наёвардӣ марои андари вуҷӯд

حق نیاوردی مرا اندر وجود

Онкии ҷумла аз барои ӯ буд

آنکه جمله از برای او بود

Ҳар дўъолми хоки пой ӯ буд

هر دوعالم خاک پای او بود

Ин чаро гуяд чаҳ ҳикмати донеи ин

این چرا گوید چه حکمت دانی این

Шарҳи даҳ чандон ки мебитавонӣ ин

شرح ده چندان که می بتوانی این

Гуфт ду лўрии бачаи марду занӣ

گفت دو لوری بچه مرد و زنی

Карда дар харгаҳи бсҳрои масканӣ

کرده در خرگه بصحرا مسکنی

Буд ду харгаҳи баробар ҳар ду ро

بود دو خرگه برابر هر دو را

Васли якдигари муяссар ҳар ду ро

وصل یکدیگر میسر هر دو را

Ҳар ду дар хӯбӣ камолӣ доштанд

هر دو در خوبی کمالی داشتند

Ҳам малоҳати ҳам ҷамолӣ доштанд

هم ملاحت هم جمالی داشتند

Ҳар ду маст рӯй якдигар шуданд

هر دو مست روی یکدیگر شدند

Сайди шасти мӯӣ якдигар шуданд

صید شست موی یکدیگر شدند

Рӯзу шаб дар ишқи ҳам мисўхтнд

روز و شب در عشق هم میسوختند

Солу маи сар то қадами мисўхтнд

سال و مه سر تا قدم میسوختند

Бар ҷамоли якдигари мизистнд

بر جمال یکدیگر میزیستند

Доимо дар ҳам ҳаме нагиристанд

دایماً در هم همی نگریستند

Як дам аз ҳамашон шкибоӣӣ набӯд

یک دم از همشان شکیبائی نبود

Зонка ишқ ҳар ду ҳар ҷоӣӣ набӯд

زانکه عشق هر دو هر جائی نبود

Оқибати он ҳар дуро аз рӯзгор

عاقبت آن هر دو را از روزگار

Гӯсфанд ва гов шуд беш аз шумор

گوسفند و گاو شد بیش از شمار

Кору бор ҳар ду тан бисёр шуд

کار و بار هر دو تن بسیار شد

Ҳар ду харгаҳи ҷои гир ва дор шуд

هر دو خرگه جای گیر و دار شد

Чун зиёдати гашт ҳар соъати мақом

چون زیادت گشت هر ساعت مقام

Бештар шуд ҳар замони хайли вғлом

بیشتر شد هر زمان خیل وغلام

Омаданд аз дашти сӯии шаҳри боз

آمدند از دشت سوی شهر باز

Шуд муяссарашони ду қасри сарфароз

شد میسرشان دو قصر سرفراز

Пардаи дору ҳоҷибони бншонднд

پرده دار و حاجبان بنشاندند

Подшоҳӣ ҷаҳон меронданд

پادشاهی جهان میراندند

Кор ҳар ду дар гузашт аз осмон

کار هر دو در گذشت از آسمان

Зонкаҳ буд он дар тараққӣ ҳар замон

زآنکه بود آن در ترقی هر زمان

Зини сабаби он ҳар ду мурғи длнўоз

زین سبب آن هر دو مرغ دلنواز

АўФтоднд аз бар ҳам даври боз

اوفتادند از بر هم دور باز

Ҳар дуро аз кору бору гири дор

هر دو را از کار و بار و گیر دار

Васл рафт ва ҳиҷр омад ошкор

وصل رفت و هجر آمد آشکار

Дар миён ҳар ду роҳӣ давр монад

در میان هر دو راهی دور ماند

Ин аз он ва он азин маҳҷӯр монад

این از آن و آن ازین مهجور ماند

Дар фироқи икдгри мисўхтнд

در فراق یکدگر میسوختند

Ҳар дам аз навъ дигар мисўхтнд

هر دم از نوع دگر میسوختند

Ҳечкас аз дардашон огаҳ набӯд

هیچکس از دردشان آگه نبود

Ҳеҷ сӯии икдгршон раҳ набӯд

هیچ سوی یکدگرشان ره نبود

Ҳар ду муштоқ гдоӣӣ омаданд

هر دو مشتاق گدائی آمدند

Душмани он подшоӣӣ омаданд

دشمن آن پادشائی آمدند

Дргдоӣӣ ҳар дўчўни шеру шукр

درگدائی هر دوچون شیر و شکر

Тоза ва хуш мешуданд аз икдгр

تازه و خوش میشدند از یکدگر

Лек чун маншури шоҳии хонданд

لیک چون منشور شاهی خواندند

Аз сипедӣ дар сиёҳии монданд

از سپیدی در سیاهی ماندند

Дар гдоӣишони басӣ ба буд кор

در گدائیشان بسی به بود کار

Подшоҳишон наомад созгор

پادشاهیشان نیامد سازگار

Дар гдоӣии ишқ бо ҳам бохтанд

در گدائی عشق با هم باختند

Дар шаҳӣ бо ҳам нмипрдохтнд

در شهی با هم نمیپرداختند

Оқибат аз гардиши лайли внҳор

عاقبت از گردش لیل ونهار

Ҳар ду танро кард муфлиси рӯзгор

هر دو تن را کرد مفلس روزگار

Подшоҳӣ рафт вон бешӣ намонад

پادشاهی رفت وآن بیشی نماند

Ҳосилии ҷузи нақд дарвешӣ намонад

حاصلی جز نقد درویشی نماند

Шаҳрро бихўиштни бгзоштнд

شهر را بیخویشتن بگذاشتند

Роҳи саҳро ҳар ду тан бардоштанд

راه صحرا هر دو تن برداشتند

Ҳар дўчўни маҳрӯм ва мискин омаданд

هر دوچون محروم و مسکین آمدند

Бо сари ҷой нахустин омаданд

با سر جای نخستین آمدند

Ҳамчуи аввали бори ду харгаҳи тамом

همچو اول بار دو خرگه تمام

Баркашиданд он ду тан дар як мақом

برکشیدند آن دو تن در یک مقام

Бори дигар ҳар ду дилбар бе тъб

بار دیگر هر دو دلبر بی تعب

Дар баробари аўФтоднд эй аҷаб

در برابر اوفتادند ای عجب

Ҳар ду аз сари боз дар ҳам гум шуданд

هر دو از سر باز در هم گم شدند

Вази ҳамаи олами бики дам гум шуданд

وز همه عالم بیک دم گم شدند

Нақди васли вгнҷ ҷон бардоштанд

نقد وصل وگنج جان برداشتند

Заҳмати ҳиҷр аз миён бардоштанд

زحمت هجر از میان برداشتند

Ҳар замони завқӣ дигаргун ёфтанд

هر زمان ذوقی دگرگون یافتند

Ҳар нафаси сад лиззат афзӯн ёфтанд

هر نفس صد لذت افزون یافتند

Баргушоданд он ду мурғи онҷои зФон

برگشادند آن دو مرغ آنجا زفان

Шукрҳо гуфтанд ҳақро ҳар замон

شکرها گفتند حق را هر زمان

Каз шаҳӣ бо ин гдоӣии омадем

کز شهی با این گدائی آمدیم

Бо сари ин ошноӣии омадем

با سر این آشنائی آمدیم

Подшоҳии доми мо афтода буд

پادشاهی دام ما افتاده بود

То ду мурғ аз ҳам ҷудои афтода буд

تا دو مرغ از هم جدا افتاده بود

Хоки дарвешии шудем аз ҷони пок

خاک درویشی شدیم از جان پاک

Бар сари он подшоҳии боди хок

بر سر آن پادشاهی باد خاک

Коши он шоҳӣ набӯдӣ вони камол

کاش آن شاهی نبودی وآن کمال

То набардии рӯзгори ин висол

تا نبردی روزگار این وصال

Кош бекӯс ва илм ме будамӣ

کاش بی کوس و علم می بودمی

То чунин доими баҳами мибўдмӣ

تا چنین دایم بهم میبودمی

Гар ҳамаи олами мусаллам бӯдан аст

گر همه عالم مسلم بودن است

Аз ҳамаи мақсӯд бо ҳам бӯдан аст

از همه مقصود با هم بودن است

Ҳар ду чун боҳам раседем ин нафас

هر دو چون باهم رسیدیم این نفس

Фориғем аз ҷумла кор инасту бас

فارغیم از جمله کار اینست و بس