Буд дарвешии бғоит ғам зада

بود درویشی بغایت غم زده

Он яке гуфташ ки эй мотам зада

آن یکی گفتش که ای ماتم زده

Ғам ба дар кун зонкаҳи ман ҳам карда ам

غم به در کن زآنکه من هم کرده ام

Гуфт чандини ғам на ман оварда ам

گفت چندین غم نه من آورده ام

Ин замони ман рӯзу шаб дар мотамам

این زمان من روز و شب در ماتمم

Кон тавонад баради коўрди ин ғамам

کآن تواند برد کآورد این غمم

Ин ҳамаи ғам каз дил пурхӯн хӯрам

این همه غم کز دل پرخون خورم

Чун на ман овардаам ман чун барам

چون نه من آورده ام من چون برم

Ман надонам ҳеҷ ғам дар рӯзгор

من ندانم هیچ غم در روزگار

Чун фироқу сахттар зин нест кор

چون فراق و سخت تر زین نیست کار

Гум шавад сад олами ғами ботФоқ

گم شود صد عالم غم باتفاق

Дар бар як зарраи ғам аз фироқ

در بر یک ذرهٔ غم از فراق

Зарра то ҳастӣ хешат буд

ذرهٔ تا هستی خویشت بود

Сад фироқи сахт дар пешат буд

صد فراق سخت در پیشت بود