Хусравӣ мерафт дар саҳроу шх
خسروی میرفت در صحرا و شخ
Бо сипоҳӣ дар адади мӯру малах
با سپاهی در عدد مور و ملخ
Ҷумлаи саҳрои ғубору гирд буд
جملهٔ صحرا غبار و گرد بود
Бонги пелу кӯсу брдои барад буд
بانگ پیل و کوس و بردا برد بود
Буд бар раҳи шоҳро вайрона
بود بر ره شاه را ویرانهٔ
Хуфта бар девори он девона
خفته بر دیوار آن دیوانهٔ
Шоҳ чун пеш омадаш ӯ брнхост
شاه چون پیش آمدش او برنخاست
Ҳамчунон мебуд карда пои рост
همچنان میبود کرده پای راست
Шоҳ гуфташ эй гадои хоки роҳ
شاه گفتش ای گدای خاک راه
Ту чаро ҳурмати нмидории нигоҳ
تو چرا حرمت نمیداری نگاه
Шоҳ мебинӣу лашкари пеш ва пас
شاه میبینی و لشکر پیش و پس
Брнхизд чун маниро чун ту кас
برنخیزد چون منی را چون تو کس
Пеши шаҳи девонаи озодўш
پیش شه دیوانهٔ آزادوش
Ҳамчунон хуфта забон бикшод хуш
همچنان خفته زبان بگشاد خوش
Гуфт охир аз чаҳ дорам ҳурматат
گفت آخر از چه دارم حرمتت
ё куҷо дар чашмам ояд неъматат
یا کجا در چشمم آید نعمتت
Гар ба қорунии буруни хоҳӣ шудан
گر به قارونی برون خواهی شدن
Ҳамчуи қоруни сарнигӯни хоҳӣ шудан
همچو قارون سرنگون خواهی شدن
Вар чу намрудии ту аз малику сипоҳ
ور چو نمرودی تو از ملک و سپاه
Ҳамчу ӯ гардии бики пашшаи табоҳ
همچو او گردی بیک پشه تباه
Вари накӯи рўӣист дар ғояти туро
ور نکو روئیست در غایت ترا
Кофарӣ бошӣ зи таркони хто
کافری باشی ز ترکان ختا
Вар туро илмаст ва бо он кор нест
ور ترا علمست و با آن کار نیست
Аз ту то Иблиси раҳ бисёр нест
از تو تا ابلیس ره بسیار نیست
Вари ту ҳамчун соҳиби одӣ ба зӯр
ور تو همچون صاحب عادی به زور
Сардаад чун ъўҷи як сангати бгўр
سردهد چون عوج یک سنگت بگور
Вар биҳишт омад сирояти хишти хишт
ور بهشت آمد سرایت خشت خشت
Ҳамчуи шаддодати кашанди андари биҳишт
همچو شدادت کشند اندر بهشت
Вари надории ин ҳамаи айбу бадӣ
ور نداری این همه عیب و بدی
Пас чу ҳам бошем ҳар ду дар худӣ
پس چو هم باشیم هر دو در خودی
Ҳар ду аз як об дар хӯни омадем
هر دو از یک آب در خون آمدیم
Ҳар ду аз як роҳи беруни омадем
هر دو از یک راه بیرون آمدیم
Ҳар ду аз як зод бар поӣими мо
هر دو از یک زاد بر پائیم ما
Ҳар ду аз як боди брҷоӣими мо
هر دو از یک باد برجائیم ما
Ҳар ду дар як гази замин афтода ем
هر دو در یک گز زمین افتاده ایم
Ҳар ду андари як камӣн афтода ем
هر دو اندر یک کمین افتاده ایم
Ҳар ду аз як марг хира мешавем
هر دو از یک مرگ خیره میشویم
Ҳар ду бо як хок тира мешавем
هر دو با یک خاک تیره میشویم
Дар ҳама навъе чу бо ту ҳамдамам
در همه نوعی چو با تو همدمم
Ман чаро бархезам аз ту чаҳ камам
من چرا برخیزم از تو چه کمم