Он яке исои Марямро чаҳ гуфт

آن یکی عیسی مریم را چه گفت

Гуфт эй тоқи турои хуршеди ҷуфт

گفت ای طاق ترا خورشید جفت

Аз чаҳ худро минсозии хона

از چه خود را مینسازی خانهٔ

Гуфт охири ман ним девона

گفت آخر من نیم دیوانهٔ

Ҳарчӣ набӯд то абад ҳамбар маро

هرچه نبود تا ابد همبر مرا

Он куҷои ҳаргиз буд дар хури маро

آن کجا هرگز بود در خور مرا

Ҳарчӣ он бо ту фурӯ ноед ба роҳ

هرچه آن با تو فرو ناید به راه

Фарқ набӯд чаҳ гадои онҷо чаҳ шоҳ

فرق نبود چه گدا آنجا چه شاه